Bishop Rock

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bishop Rock

Na mapach: 49°52′24″N 6°21′41″W/49,873333 -6,361389 Bishop Rock (korn. Men an Eskop) – jest niewielką skałą, najbardziej na zachód wysuniętym punktem wysp Scilly. Znajduje się na niej wybudowana w 1858 roku latarnia morska. Wysepka ta występuje w „Księdze rekordów Guinnessa” jako najmniejsza na Ziemi, na jakiej wzniesiony został budynek. W 1992 roku latarnia została wpisana na listę zabytków English Heritage.

Wysepka jest tak mała, że oprócz 49-metrowej latarni morskiej nic się na niej nie mieści. Skała stanowi punkt graniczny pomiędzy Wielką Brytanią i Atlantykiem. Pierwsza, żelazna latarnia, była budowana w roku 1847, ale fale zmyły ją nim budowa została ukończona. Obecnie istniejąca budowla została ukończona w roku 1858, a światło zapłonęło w niej 1 września tegoż roku. W pierwszych latach XXI wieku dobudowano na jej szczycie lądowisko dla helikopterów.

Bishop Rock jest uznawana za wschodni kraniec północnoatlantyckiej linii żeglugowej, z której korzystały do lat sześćdziesiątych XX wieku transatlantyki, szybkie statki pasażerskie zdążające do Nowego Jorku. Zachodnią granicę tej trasy wyznaczało wejście do Zatoki Nowojorskiej. Na trasie tej wielkie liniowce walczyły o zdobycie rekordu szybkości, co nagradzane było Błękitną Wstęgą Atlantyku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]