BloodRayne (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
BloodRayne
Gatunek akcja, fantasy, thriller
Data premiery Ziemia 6 stycznia 2006 r.
Polska 14 września 2006 r.
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 95 minut
Reżyseria Uwe Boll
Scenariusz Guinevere Turner
Główne role Kristanna Løken
Matthew Davis
Michael Madsen
Michelle Rodriguez
Ben Kingsley
Meat Loaf
Muzyka Henning Lohner
Lorne Balfe
Zdjęcia Mathias Neumann
Michael Neumann
Scenografia Vlad Vieru
Sandy Walker
Cristian Corvin
James Steuart
Kostiumy Carla Baer
Produkcja Dan Clarke
Shawn Williamson
Wytwórnia Boll Kino Beteiligungs GmbH & Co. KG
Herold Productions
Pitchblack Pictures Inc.
Dystrybucja Romar Entertainment (USA)
Monolith (Polska)
Budżet 25 mln USD

BloodRaynefilm z 2006 roku, oparty na popularnej grze komputerowej firmy Majesco (wydanej przez Terminal Reality) pod tym samym tytułem. Reżyserem jest kontrowersyjny reżyser Uwe Boll, a główne role zagrali Kristanna Løken i Matthew Davis.

Jest to trzeci film Uwego Bolla oparty na grze komputerowej; wcześniej nakręcił on Dom śmierci (House of the Dead) oraz Alone in the Dark: Wyspę cienia (Alone in the Dark). Podobnie jak one, BloodRayne nie przyniósł żadnych zysków finansowych ani pozytywnych opinii, za to – jeszcze zanim trafił do kin – wywołał burzę wśród miłośników gier komputerowych.

Pomimo kompletnej klapy, w komentarzach dołączonych do wydania DVD Boll i Løken stwierdzili, że są zainteresowani stworzeniem sequelu. Powstanie takowego zostało zapowiedziane jeszcze w tym samym roku. W BloodRayne II: Delieverance (jak nazwana została kontynuacja) w roli Rayne Løken zastąpiła ostatecznie Natassia Malthe.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Jedną z niewielu rzeczy wspólnych dla filmu i gry jest postać Rayne – seksownej pół kobiety pół wampirzycy. Po ucieczce z obwoźnego cyrku i zamordowaniu osób, które od zawsze się nad nią znęcały, przygarnięta zostaje i wychowana przez członków organizacji Brimstone, zajmującej się eliminowaniem wszelkiego istniejącego zła. Rayne pragnie odnaleźć Kagana – króla wampirów odpowiedzialnego za śmierć jej matki, będącego jednocześnie jej ojcem.

Film jest nieautoryzowaną przez twórców gry opowieścią o początkach i pochodzeniu Rayne.

Przyjęcie filmu[edytuj | edytuj kod]

Film trafił do amerykańskich kin 6 stycznia 2006 roku w 985 kopiach. Pierwotnie trafić miał do 2500 kin, później liczna zmniejszyła się do 1600, aż ostatecznie stanęło na 985. Na otwarciu zarobił jedynie 1550000 dolarów, otrzymał też bardzo niskie recenzje krytyków oraz internautów (serwis RottenTomatoes ostatecznie na swoim liczniku przyznał mu 5%, internauci na IMDb wystawili ocenę 2.5/10). W czerwcu 2006 roku zyski z całego świata wynosiły zaledwie 3591980 dolarów; budżet filmu, bez promocji i reklam, wynosił około dwudziestu pięciu milionów. Film został skrytykowany m.in. za nieciekawą historię i zatrudnienie do niektórych scen prostytutek zamiast aktorek – pozwoliło to zaoszczędzić trochę pieniędzy, ponieważ każdej z pań zapłacono za występ jedynie sto pięćdziesiąt euro. Fanom gry nie spodobało się praktycznie wszystko, najbardziej zaś zatracenie klimatu komputerowego pierwowzoru oraz fatalną obsada, z Kristanną Løken na czele.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Daty premier[edytuj | edytuj kod]

Dystrybutorem filmu na Polskę – jak w przypadku poprzednich produkcji Bolla – jest firma Monolith. Film trafił bezpośrednio na nośniki DVD, nie zawiera jednak żadnych konkretnych dodatków, np. o jego powstawaniu (znalazło się miejsce jedynie na zwiastuny). Do wypożyczalni film trafił 14 września 2006, do sklepów – 11 października.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Uwe Boll zrezygnował z kręcenia filmu Dom śmierci II: Śmiertelny cel na rzecz BloodRayne.
  • Firma Vierte Boll Kino Beteiligungs-GmbH & Co. KG (Boll KG), która wykupiła prawa do realizacji filmu na podstawieBloodRayne, posiada też prawa do tworzenia filmów na podstawie gier House of the Dead i Alone in the Dark.
  • Na tydzień przed premierą BloodRayne zadebiutowała na 53. miejscu najgorszych filmów według rankingu The Internet Movie Database.
  • Efekty gore’owe do filmu stworzył Olaf Ittenbach, niemiecki reżyser niskobudżetowych horrorów, tańszy niż profesjonalne studio.
  • Mimo spektakularnej klapy w USA i wielu innych częściach świata, film sprzedał się dobrze w dwóch krajach: w Rosji zadebiutował na 3. miejscu, a w Zjednoczonych Emiratach Arabskich na 1.
  • Film nadal nie został wydany w Wielkiej Brytanii.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]