Blues elektryczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Blues elektryczny to rodzaj bluesa, który charakteryzuje wzmocnienie dźwięku gitary, gitary basowej, a także harmonijki ustnej. Blues elektryczny wykonywany jest w kilku regionalnych odmianach, takich jak Blues chicagowski, Blues teksański, czy Memphis blues.

Blues elektryczny pojawił się jako w pełni ukształtowany gatunek w połowie lat 40. XX wieku. Dokonania muzyków ze Stanów Zjednoczonych zainspirowały muzyków sceny brytyjskiej lat 60., wśród nich takich wykonawców jak John Mayall & the Bluesbreakers, Cream, Eric Clapton, The Yardbirds , a także grupy rockowe Led Zeppelin i The Rolling Stones.

Do wykonawców bluesa elektrycznego zaliczają się: