Bod

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bod (ang. Baud) – w telekomunikacji i elektronice miara określająca prędkość transmisji sygnału (liczbę zmian medium transmisyjnego na sekundę) w zmodulowanym sygnale. Nazwa pochodzi od nazwiska Émile Baudot - twórcy telegraficznego kodu Baudot.

Przykład: 250 bodów oznacza, że w ciągu sekundy sygnał może zmienić się 250 razy. Jeżeli każda zmiana sygnału niesie z sobą informację o 4 bitach, oznacza to, że w ciągu każdej sekundy przesyłanych jest 1000 bitów.

Uwaga: Bod nie powinien być mylony z prędkością transmisji danych (mierzoną w bitach na sekundę). Każda zmiana sygnału może nieść informację o jednym lub więcej bitach (przykładowo w modulacji 16-QAM 4 bity). Gdy każda zmiana sygnału niesie ze sobą informację tylko o jednym bicie, wtedy liczba bodów jest równa prędkości transmisji danych. Powszechnie jednak stosuje się kodowanie większej liczby bitów (przypadających na jednostkę zmiany sygnału) w celu lepszego wykorzystania pasma, a co się z tym wiąże, zwiększeniem prędkości transmisji danych. Z tego powodu modem przysyłający dane z prędkością 2400 bitów na sekundę w rzeczywistości ma prędkość 1200 bodów (do zakodowania danych została zastosowana kwadraturowa modulacja amplitudy - QAM, która umożliwia zakodowanie 2 bitów, przy każdej zmianie nośnej).

Dobrym przykładem obrazującym różnicę pomiędzy prędkością wyrażoną w bodach i w bitach na sekundę jest człowiek używający pojedynczej flagi. Może on zmieniać pozycję ręki raz w każdej sekundzie, więc jego prędkość zmian sygnału (bodów) wynosi jeden na sekundę. Flaga może być trzymana w jednej z ośmiu pozycji: do góry, w lewo pod kątem 45 stopni do góry, w lewo, w lewo pod kątem 45 stopni w dół, w dół, w prawo pod kątem 45 stopni w dół, w prawo, w prawo pod kątem 45 stopni w górę. Oznacza to, że każdy sygnał niesie informację o trzech bitach (na trzech bitach można zapisać 8 różnych stanów), więc prędkość transmisji danych jest równa 3 bity na sekundę (czyli dla 100 bodów mamy 300 bitów na sekundę).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Edward Kowalczyk: Podręczna encyklopedia teleelektryki. Teletransmisja.. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1963.
  2. Stefan Szlasa: Podstawowe wiadomości z telegrafii. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1963.