Borys Grigoriew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Autoportret

Borys Grigoriew (ros. Борис Дмитриевич Григорьев) (ur. 23 lipca/11 lipca 1886 w Moskwie, zm. 7 lutego 1939 w Cagnes-sur-Mer) – malarz rosyjski.

Urodził się w rodzinie dyrektora banku. W latach 1903-1907 studiował malarstwo w Szkole Rysunkowej Stroganowa u Dymitra Szczerbinowskiego i Abrama Archipowa, następnie jako wolny słuchacz w petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych u Aleksandra Kisielowa i Dymitra Kardowskiego. W latach 1909-1913 podróżował po Europie zachodniej, odwiedził Francję, Austrię i kraje skandynawskie.

W latach 1913-1918 był członkiem grupy artystycznej Mir Iskusstwa.

W roku 1918 był wykładowcą Szkoły im. Stroganowa. W roku 1919 wraz z rodziną przekradł się łódką przez granicę w Zatoce Fińskiej, zamieszkał w Berlinie, w roku 1921 w Paryżu. Odwiedzał USA a w latach 1928-1929 i 1936 podróżował po Ameryce Łacińskiej.

Jego twórczość przyniosła mu uznanie, obrazy znalazły się zarówno w galeriach sztuki jak i w prywatnych zbiorach.

W roku 1927 zamieszkał wraz z rodziną w Cagnes-sur-Mer w pobliżu Nicei w willi, którą nazwał od imion własnego I żony “Borisella”.

W latach 1929-1930 stworzył monumentalny obraz “Twarze świata” zadedykowany Lidze Narodów.

Znaczną część twórczości Grigoriewa zajmuje grafika książkowa. Ilustrował wiele dzieł literatury rosyjskiej, wydał też zbiory dzieł w formie albumów. W malarstwie portretowym nie unikał karykatury. W odróżnieniu od współczesnych mu twórców paryskiej awangardy, Grigoriew unikał jednak deformacji, pozostając w stylistyce Art deco.

W roku 2011 odbyła się w Galerii Trietiakowskiej wystawa retrospektywna dzieł artysty.

Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]