Brachypelma auratum
 |
Ten artykuł od 2011-10 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Brachypelma auratum – Ptasznik ognisty | |
| Brachypelma auratum | |
| Schmidt, 1992 | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Podtyp | szczękoczułkowce |
| Gromada | pajęczaki |
| Rząd | pająki |
| Rodzina | ptasznikowate |
| Rodzaj | Brachypelma |
| Gatunek | Brachypelma auratum |
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Brachypelma auratum – ptasznik dorastający do 7 cm ciała (dorosłe samice), samce zaś mniejsze (w okolicy 5,5 cm). Tak jak większość Brachypelm rośnie bardzo wolno, (okres dojrzewania około 4-5 lat). Posiada jad stosunkowo słaby i niegroźny dla człowieka. Dorosła samica w sprzyjających warunkach może przeżyć nawet 20 lat, samiec zdecydowanie mniej – około rok od ostatniego linienia. Nie jest to gatunek agresywny, aczkolwiek agresywniejszy niż inni przedstawiciele tego gatunku np. Brachypelma smithi czy Brachypelma albopilosum, zaniepokojony wyczesuje włoski z odwłoka.
Wygląd [edytuj]
Uda i odwłok są koloru kruczoczarnego. Na rzepkach pająka widnieją jaskrawo – pomarańczowe plamy. Karapaks przyjmuje ze wzrostem kolor czarny, jego obrzeża są koloru podpalanego brązu. Odwłok porastają jasno – rude włosy.
Występowanie [edytuj]
Zamieszkuje tereny wyżynne w Meksyku. W środowisku naturalnym został jednak już prawie całkowicie wytępiony z powodu popularności Brachypelm w hodowlach.
Prawne uwarunkowania hodowli [edytuj]
Brachypelma auratum jest objęta Konwencją Waszyngtońską (CITES). Zaświadczenie o urodzeniu w niewoli zwierzęcia jest potrzebne tylko przy przewożeniu pająka przez granice na terenie UE lub rozmnażaniu i sprzedaży.
