Brachypelma auratum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Brachypelma auratum – Ptasznik ognisty
Brachypelma auratum
Schmidt, 1992
Brachypelma auratum – Ptasznik ognisty
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Podtyp szczękoczułkowce
Gromada pajęczaki
Rząd pająki
Rodzina ptasznikowate
Rodzaj Brachypelma
Gatunek Brachypelma auratum
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Brachypelma auratumptasznik dorastający do 7 cm ciała (dorosłe samice), samce zaś mniejsze (w okolicy 5,5 cm). Tak jak większość Brachypelm rośnie bardzo wolno, (okres dojrzewania około 4-5 lat). Posiada jad stosunkowo słaby i niegroźny dla człowieka. Dorosła samica w sprzyjających warunkach może przeżyć nawet 20 lat, samiec zdecydowanie mniej – około rok od ostatniego linienia. Nie jest to gatunek agresywny, aczkolwiek agresywniejszy niż inni przedstawiciele tego gatunku np. Brachypelma smithi czy Brachypelma albopilosum, zaniepokojony wyczesuje włoski z odwłoka.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Uda i odwłok są koloru kruczoczarnego. Na rzepkach pająka widnieją jaskrawo – pomarańczowe plamy. Karapaks przyjmuje ze wzrostem kolor czarny, jego obrzeża są koloru podpalanego brązu. Odwłok porastają jasno – rude włosy.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkuje tereny wyżynne w Meksyku. W środowisku naturalnym został jednak już prawie całkowicie wytępiony z powodu popularności Brachypelm w hodowlach.

Prawne uwarunkowania hodowli[edytuj | edytuj kod]

Brachypelma auratum jest objęta Konwencją Waszyngtońską (CITES). Zaświadczenie o urodzeniu w niewoli zwierzęcia jest potrzebne tylko przy przewożeniu pająka przez granice na terenie UE lub rozmnażaniu i sprzedaży.