Canko Cwetanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Canko Cwetanow
Data i miejsce
urodzenia
6 stycznia 1970
Byłgarsko Sliwowo, Bułgaria
Pozycja lewy obrońca/def pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1988-1993
1993-1995
1995-1996
1996-1998
1998-2001
2001-2003
Etyr Weliko Tyrnowo
Lewski Sofia
Waldhof Mannheim
Aberdeen FC
Energie Cottbus
Lewski Sofia

54 (1)



6 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1991-1996  Bułgaria 40 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2004-2008
2008-2009
2009-2010
od 2010
Lewski Sofia, asystent
Liteks Łowecz, asystent
 Bułgaria, asystent
Anorthosis Famagusta, asystent

Canko Nikołajew Cwetanow (ur. 6 stycznia 1970 roku w Byłgarskim Sliwowie) – bułgarski piłkarz, występujący na pozycji lewego obrońcy lub defensywnego pomocnika, oraz trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Karierę rozpoczynał w barwach Etyru Weliko Tyrnowo, gdzie spotkał się ze swoimi przyszłymi kolegami z kadry – Krasimirem Bałykowem, Trifonem Iwanowem i Ilianem Kiriakowem. Był podstawowym zawodnikiem tego klubu, kiedy w sezonie 1990-1991 zdobył on jedyny w swojej historii tytuł mistrza kraju.

Rok później Cwetanow przeszedł do Lewskiego Sofia, gdzie powiększył kolekcję trofeów o dwa kolejne mistrzostwa oraz Puchar. Po udanym Mundialu 1994 wyjechał za granicę. Krótko był zawodnikiem grającego w drugiej Bundeslidze Waldhof Mannheim, dwa sezony spędził w szkockim Aberdeen FC, skąd w 1998 roku powrócił do Niemiec. Piłkarską karierę zakończył w barwach Lewskiego, a jej efektownym finałem był czwarty tytuł mistrza Bułgarii i dwa kolejne Puchary.

W reprezentacji Bułgarii zadebiutował w 1991 roku. Jest młodszy o kilka lat od najlepszego pokolenia bułgarskich piłkarzy (urodzonego na początku lat 60. m.in. Christo Stoiczkowa, Emila Kostadinowa, Krasimira Bałykowa i Jordana Leczkowa), jednak znalazł się w kadrze na Mundial 1994, na którym podopieczni Dimityra Penewa zajęli czwarte miejsce (był najmłodszym członkiem ekipy). Cwetanow zagrał w sześciu z siedmiu meczów, we wszystkich od pierwszej minuty (z jednego - z Meksykiem - wyeliminowała go kara za czerwoną kartkę). Wystąpił również na Euro 1996 (całe dwa mecze). Po tym turnieju w wieku zaledwie dwudziestu sześciu lat postanowił pożegnać się z kadrą.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował w sztabach szkoleniowych Lewskiego Sofia i Etyru Weliko Tyrnowo.

Od 2004 roku jest asystentem Stanimira Stoiłowa, najpierw w Lewskim (2004-2008), a potem w Liteksie Łowecz (2008-2009), reprezentacji Bułgarii (od sierpnia 2009[1] do września 2010[2]) i Anorthosisie Famagusta (od grudnia 2010). Wspólnie zdobyli dwa mistrzostwa Bułgarii, trzy Puchary Bułgarii, jeden Superpuchar, raz prowadzona przez nich drużyna dotarła do ćwierćfinału Pucharu UEFA i wywalczyła awans do Ligi Mistrzów.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy