Cavalier king charles spaniel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cavalier king charles spaniel
CavalierKgChas2 wb.jpg.jpg
Cavalier king charles spaniel o umaszczeniu blenheim
Kraj patronacki Wielka Brytania
Wymiary
Wysokość ok. 35 cm
Masa 4,4–8,8 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa IX, Sekcja 7,
nr wzorca 136
AKC Toy
ANKC Grupa 1 – (Toys)
CKC Grupa 5 – (Toys)
KC(UK) Toy
NZKC Toy
UKC Grupa 8 – Companion Dog
Wzorce rasy
FCI • AKC • ANKC • CKC • KC(UK) • NZKC • UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Cavalier king charles spaniel – rasa psów, należąca do IX grupy FCI psów ozdobnych i do towarzystwa[1], zaklasyfikowana do sekcji siódmej – angielskie spaniele do miniaturowe. Typ wyżłowaty[2]. Nie podlega próbom pracy[3].

Spis treści

Rys historyczny [edytuj]

Przodkami tych psów były płochacze francuskie i hiszpańskie. W XVI wieku cavaliery cenione były we Francji głównie przez Henryka III, a później przez Ludwika XIV. W Anglii znane były w kręgach arystokracji jako psy do towarzystwa. Rasa ta znalazła uznanie wśród takich osobistości jak: Karol I i II, od którego wzięła się nazwa rasy, hodowali je także wcześniej: Henryk VIII, Elżbieta I oraz Maria Stuart.

Wygląd [edytuj]

Budowa [edytuj]

  • Głowa i czaszka: czaszka prawie płaska między uszami. Płytki stop. Długość kufy od stopu do czubka nosa około 4 cm. Nozdrza czarne, dobrze rozwinięte, bez niedopigmentowanych plam. Kufa zwężająca się. Wargi dobrze rozwinięte, ale nie obwisłe. Twarzoczaszka dobrze wypełniona pod oczami. Niepożądana jakakolwiek tendencja do wąskiej kufy (bekasi pysk).
  • Oczy: duże, ciemne, okrągłe lecz nie wyłupiaste, szeroko rozstawione.
  • Uszy: długie, wysoko osadzone, mocno opiórowane.
  • Pysk: szczęka i żuchwa mocne z doskonałym zgryzem nożycowym tj. górne zęby ściśle zachodzące na dolne, ustawione prostopadle do szczęki i żuchwy.
  • Szyja: umiarkowanej długości, nieco łukowata.
  • Kończyny przednie: umiarkowanie rozwinięta klatka piersiowa, dobrze kątowane łopatki, kończyny proste z umiarkowanym kośćcem.
  • Kończyny tylne: nogi o umiarkowanie mocnym kośćcu, dobrze kątowany staw kolanowy – bez tendencji do postawy krowiej lub sierpowatego postawienia kończyn.
  • Łapy: zwarte , wysklepione i mocno owłosione.
  • Ogon: długość ogona w proporcji do ciała, dobrze osadzony, noszony wesoło lecz nigdy zbytnio powyżej linii grzbietu.
  • Tułów: krótki, zwarty, dobrze ożebrowany. Grzbiet prosty.
  • Ruch: swobodny, elegancki z mocną akcją kończyn tylnych. Kończyny przednie oglądane z przodu i z tyłu poruszają się równolegle.

Szata i umaszczenie [edytuj]

Cavalier tricolor - umaszczenie głowy.
  • Szata jest długa i jedwabista, zupełnie bez loków. Lekka falistość dopuszczalna. Obfite pióra. Zupełnie nie trymowana.
  • Uznane umaszczenia:

1. Blenheim: głęboki kasztanowo-rudy kolor łat równomiernie rozmieszczonych na perłowobiałym tle. Znaczenia na głowie symetryczne z miejscem między uszami na wysoko cenioną plamę (znaczenie) w kształcie rombu (jest to charakterystyczna cecha rasy).

2. Tricolor (trójkolorowe): czarne i białe łaty równo rozmieszczone z podpalanymi znaczeniami nad oczami, na policzkach, wewnątrz uszu, na wewnętrznej stronie kończyn i spodzie ogona. Jakiekolwiek inne kolory lub rozkład barw w najwyższym stopniu niepożądane.

3. Black and tan (czarne podpalane): kruczoczarne tło z podpalaniem nad oczami, na policzkach, wewnątrz uszu, na klatce piersiowej i pod spodem ogona. Podpalanie powinno być w żywym odcieniu. Białe znaczenia niepożądane.

4. Ruby (rubinowy): jednolity kolor głęboko czerwony. Białe znaczenia niepożądane.

Zachowanie i charakter [edytuj]

Żywy i wesoły, pełen wdzięku, lubiący zabawę, przywiązany do członków rodziny, pozbawiony lęku i agresji, przyjacielski. Wykazuje się zachowaniami prospołecznymi wobec psów oraz innych zwierząt domowych. Cavaliery to psy uległe, potrzebują odpowiedniej dawki ruchu.

Użytkowość [edytuj]

Współcześnie cavalier king charles spaniel jest hodowany w celach reprezentacyjnych. Wykorzystuje się także go w terapii chorych. Nadaje się do psich sportów tj. mini agility. Dawniej używany do polowań. Teraz jest psem głównie do towarzystwa.

Zdrowie i pielęgnacja [edytuj]

Regularnie należy kontrolować stan wrażliwych oczu (tendencje do obfitego łzawienia) i uszu. Wymaga częstego czesania. Sierści się nie podcina.

Ciekawostki [edytuj]

Odkąd w 1973 roku najpiękniejszym psem spośród wszystkich ras na prestiżowej wystawie Cruftsa został cavalier king charles spaniel, rasa ta stała się w Anglii oraz poza jej obszarem jedną z najpopularniejszych ras do towarzystwa.

Przypisy

  1. ↑ Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. s. 186.
  2. ↑ Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 178.
  3. ↑ Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 350.

Bibliografia [edytuj]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 59. ISBN 83-7073-122-8.
  • Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999. ISBN 83-05-13030-4.
  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.

Linki zewnętrzne [edytuj]

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Cavalier_king_charles_spaniel&oldid=36465350”