Charles Hobaugh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charles Owen Hobaugh

Charles Owen Hobaugh (ur. 5 listopada 1961 w Bar Harbor, stan Maine, USA), major korpusu piechoty morskiej, amerykański astronauta.

Wykształcenie oraz służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

  • 1980 – ukończył szkołę średnią (High School) w North Ridgeville, stan Ohio.
  • 1984 – zdobył licencjat z inżynierii lotniczej i kosmicznej na U.S. Naval Academy (Akademia Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych). W maju jako podporucznik rozpoczął służbę wojskową w Korpusie Piechoty Morskiej (United States Marine Corps). Pod koniec roku zakończył podstawowe przeszkolenie w tej jednostce.
  • 1985 – rozpoczął służbę w dowództwie systemów lotniczych marynarki wojennej (Naval Air Systems Command). W połowie roku przeniesiono go do dowództwa morskiego szkolenia lotniczego (Naval Aviation Training Command).
  • 1987-1989 – w lutym 1987 zdobył uprawnienia pilota lotnictwa morskiego i rozpoczął służbę w 203 eskadrze szturmowej pionowego startu i lądowania (Attack Squadron VMAT-203), gdzie szkolił się w pilotażu samolotu AV-8B Harrier. Później przeniesiony został do 331 eskadry szturmowej korpusu piechoty morskiej (Marine Attack Squadron VMA-331) stacjonującej w bazie Iwakuni w Japonii. Na lotniskowcu USS Nassau brał udział w operacjach Desert Shield i Desert Storm. W trakcie służby w tej samej jednostce został skierowany na kurs instruktorów taktyki i bojowego zastosowania lotnictwa korpusu piechoty morskiej (Marine Aviation Warfare and Tactics Instructor Course). Po jego ukończeniu został instruktorem eskadry ds. uzbrojenia i taktyki.
  • 1991-1992 - przeszedł kurs w Szkole Pilotów Doświadczalnych Marynarki (U.S. Naval Test Pilot School). Po zakończonym szkoleniu służył jako pilot w dyrektoriacie ds. testów lotnictwa uderzeniowego (Strike Aircraft Test Directorate), gdzie latał na samolotach: AV-8, AV-8B, YAV-8B (VSRA) i A-7E. Uczestniczył również w pracach nad stworzeniem ulepszonego samolotu pionowego startu i lądowania (ASTOVL - advanced short take-off and vertical landing).
  • 1994-1996 – od lipca do momentu przyjęcia do grupy astronautów był instruktorem w Szkole Pilotów Doświadczalnych Marynarki (U.S. Naval Test Pilot School). Latał na F/A-18, T-2 i U-6A.

W powietrzu wylatał w sumie ponad 3 000 godzin na ponad 40 typach samolotów. Wykonał ponad 200 lądowań na pokładzie lotniskowców.

Kariera astronauty[edytuj | edytuj kod]

  • 1996 - 1 maja był w gronie 17 kandydatów, których przyjęto podczas naboru do 16 grupy astronautów NASA. Wyboru dokonano spośród blisko 2 500 chętnych. Przeszkolenie podstawowe rozpoczął w sierpniu.
  • 1998 – zakończył kurs przygotowawczy uzyskując kwalifikacje pilota wahadłowca. Po przeszkoleniu otrzymał przydział do Biura Astronautów NASA do wydziału systemów statku kosmicznego oraz operacji (Spacecraft Systems/Operations Branch). Pracował w laboratorium awioniki wahadłowca.
  • 200028 września został pilotem w załodze planowanej misji STS-104.
  • 2001 – w lipcu uczestniczył w blisko 13-dniowym locie wahadłowca Atlantis (STS-104)
  • 200212 grudnia został wyznaczony do misji STS-118. Lot zaplanowano na listopad 2003. Po katastrofie wahadłowca Columbia grafik lotów został gruntownie zmieniony i misja została przeniesiona na późniejszy termin. Przeformowano również składy załóg. Pracował również jako operator łączności (Capsule Communicator) w Centrum Kontroli Lotów.
  • 2007 - w sierpniu odbył blisko 13-dniowy lot na pokładzie wahadłowca Endeavour.
  • 2008 - został dowódcą planowanej misji STS-129.
  • 2009 - 16 lipca wystartował po raz trzeci w kosmos dowodząc misją STS-129.

Loty kosmiczne[edytuj | edytuj kod]

12 lipca 2001 Charles Hobaugh wystartował w kosmos na pokładzie promu Atlantis do misji STS-104. Podczas lotu był pilotem wahadłowca. Razem z nim w kosmos polecieli: Steven W. Lindsey (dowódca), Michael L. Gernhardt (specjalista misji MS-1), Janet L. Kavandi (MS-2) i James F. Reilly II (MS-3). Dwa dni później prom połączył się z Międzynarodową Stacją Kosmiczną. Podczas trzech spacerów w kosmosie astronauci przyłączyli do ISS śluzę Quest, zamontowali na jej powierzchni 4 zbiorniki tlenu i azotu oraz sprawdzili baterie słoneczne. Misja zakończyła drugi etap budowy ISS. Poza tym podniesiono orbitę stacji w sumie o około 20 km. 22 lipca Atlantis odłączył się od stacji i po trzech dniach wylądował na Przylądku Canaveral.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • medal „Za operacje powietrzne” (Strike/Flight Air Medal),
  • baretka „Za udział w operacjach bojowych” (Combat Action Ribbon),
  • medal marynarki wojennej I korpusu piechoty morskiej “Za osiągnięcia” (Navy and Marine Corps Achievement Medal),
  • pochwała Navy Unit Commendation,
  • Joe Foss Award

Wykaz lotów[edytuj | edytuj kod]

Loty kosmiczne, w których uczestniczył Charles O. Hobaugh
Data startu Statek kosmiczny Data lądowania Statek kosmiczny Funkcja Czas trwania
1
12 lipca 2001
STS-104
Atlantis F-24
25 lipca 2001
STS-104
Atlantis F-24
Pilot misji
12 dni 18 godzin 34 minuty i 56 sekund.
2
8 sierpnia 2007
STS-118
Endeavour F-20
21 sierpnia 2007
STS-118
Endeavour F-20
Pilot misji
12 dni 17 godzin 55 minut i 34 sekundy[1].
3
16 listopada 2009
STS-129
Atlantis
F-31
27 listopada 2009
STS-129
Atlantis
F-31
Dowódca misji
10 dni 19 godzin 16 minut i 13 sekund[2].
Łączny czas spędzony w kosmosie — 36 dni 7 godzin 46 minut i 43 sekundy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Przegląd wyników misji STS-118 (ang.). [dostęp 2010-08-31].
  2. Spaceflight Now: Relacja z lądowania misji STS-129 (ang.). [dostęp 2010-08-31].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]