Claudia Koll

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Claudia Koll
Claudia Koll
Imię i nazwisko Claudia Colacione
Data
i miejsce urodzenia
17 maja 1965
Rzym, Włochy

Claudia Koll, właściwie Claudia Colacione (ur. 17 maja 1965 w Rzymie) – włoska aktorka, której popularność przyniósł występ w erotycznym filmie Così fan tutte z 1992 roku.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Uczestniczyła w wielu widowiskach telewizyjnych, m.in.: "Linda e il brigadiere", "Valeria medico reale" i "Amiche".

W 1995 roku prowadziła Festiwal Piosenki Włoskiej w Sanremo wraz z Pippo Baudo i Anną Falchi. Po zbliżeniu się do wiary katolickiej kontynuowała swoją działalność artystyczną preferując role zgodne z wyznawanymi w katolicyzmie wartościami i nowym stylem swojego życia. Występowała w następujących filmach telewizyjnych: Maria Goretti (biografia młodej świętej) grając rolę hrabiny Mazzoleni; Święty Piotr, o przybyciu Apostoła do Rzymu (rola Anny); Una cosa in mente (Jedna rzecz w głowie), biografia Cottolengo (rola Marianny Nasi, współpracownicy Świętego); Io non lo so (Ja tego nie wiem), film o Zgromadzeniu Sióstr Miłości Św. Joanny Antidy Thouret; Il mio Francesco (Mój Franciszek), film o św. Franciszku z Asyżu.

Claudia Koll występowała również w teatrze, m.in. w spektaklu Prigioniero della seconda strada w reżyserii Neila Simona, gdzie pasjonuje się figurą św. Marii Magdaleny de'Pazzi z Florencji.

Nawrócenie[edytuj | edytuj kod]

W ostatnich latach niektóre sytuacje z jej życia doprowadziły ją do bardziej pogłębionego wyznawania wiary katolickiej. W tej drodze nawrócenia dużą rolę odegrała lektura dzieł mistyczki karmelitańskiej Teresy z Lisieux, która pomogła w pozbyciu się ciężkich balastów z przeszłości aktorki, nauczyła uważnego przyglądania się jej potrzebom oraz umożliwiła w sposób bardziej odpowiedzialny podejmować konkretne działania życiowe związane z wewnętrznym, duchowym rozwojem.

Dokonał się więc w jej życiu osobistym i zawodowym zasadniczy przełom. W duchu solidarności i wielkiego zaangażowania Claudia podejmuje wiele różnych działań, które mają na celu niesienie konkretnej pomocy duchowej i materialnej wielu osobom potrzebującym. Jest przewodniczącą Stowarzyszenia włoskiego "Le opere del Padre" (Dzieła Ojca), które ma na celu pomoc biednym i głodnym dzieciom w Afryce, chorym na AIDS i innym potrzebującym. Stowarzyszenie założone przez Claudię Koll realizuje konkretne projekty pomocowe dla kilku diecezji w Afryce.

Jak opowiada aktorka, jej nawrócenie rozpoczęło się podczas medytacji, w czasie której odczuwała silną potrzebę zerwania ze swoją przeszłością. Medytując zaczęła odczuwać wielki ból psychiczny i duchowy związany z dziwną obecnością silnej istoty działającej wewnątrz i broniącej się przed opuszczeniem jej wnętrza. Wtedy Claudia zaczęła modlić się słowami Ojcze nasz ściskając mocno i przytulając do siebie krzyż Chrystusa, który dostała od swojego przyjaciela kilka dni wcześniej. Dokładnie w tym momencie doznała wielkiego pokoju w duszy i odczuła prawdziwe ukojenie w Bogu.

Claudia Koll ogranicza coraz bardziej swoją działalność zawodową na rzecz coraz częstszych spotkań z wiernymi wielu włoskich parafii. Świadectwo swojego nawrócenia głosi również poza granicami Włoch. Spotyka się często z młodymi ludźmi dzieląc się z nimi radością z odnalezienia prawdziwego sensu w życiu.

Miłosierdzie Boże w nawróceniu Claudii[edytuj | edytuj kod]

W sposób szczególny należy podkreślić w życiu Claudii Koll jej wielkie zawierzenie się Bożemu Miłosierdziu. Podejmuje wiele dzieł miłości chrześcijańskiej w czynie i modlitwie. Jest wdzięczna Miłosiernemu Jezusowi za Jego wielką miłość i łaskę nawrócenia. W życiu Claudii ogromną rolę odegrało Orędzie Miłosierdzia, którego Apostołką była św. Faustyna Kowalska.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • Una donna tutto sbagliata (1988)
  • Orlando sei (1989)
  • Così fan tutte (1992)
  • Benito - The Rise And Fall Of Mussolini (1993)
  • Miracolo italiano (1994)
  • Uomini sull'orlo di una crisi di nervi (1995)
  • Les amants de riviere rouge (1996)
  • Cucciolo (1998)
  • Linda e brigadiere (1977–2000)
  • Valeria medico legale (2000–2001)
  • L'Impero (2000)
  • Maria Goretti (2003)
  • Amiche (2004)
  • Święty Piotr (San Pietro) (2005)

Ważne informacje dodatkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Claudia Koll była honorową przewodniczącą Włoskiego Stowarzyszenia Chorych na celiakię. Sama jest dotknięta tą chorobą.
  • Zmiana nazwiska Claudii Colacione na Koll zostało zasugerowane na początku jej kariery.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]