Compaq Portable

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Compaq portable.jpg

Compaq Portable to pierwszy przenośny komputer firmy Compaq, a zarazem pierwszy komputer IBM PC stuprocentowo zgodny z komputerami tej klasy produkowanymi przez IBM oraz pierwszy przenośny komputer tej klasy.

Komputer został oficjalnie ogłoszony przez Compaq w listopadzie 1982 i ukazał się na rynku w marcu 1983. Jego cena wynosiła 3950 $. Ten ważący 12,5 kg komputer, wielkością przypominający złożoną maszynę do szycia, był jednym z pierwszych przenośnych komputerów które ukazały się na rynku. W tym samym czasie ukazały się jeszcze komputery Osborne 1 (z systemem operacyjnym CP/M oraz Hyperion (z systemem MS-DOS, ale nie do końca kompatybilny z IBM PC). Tylko w pierwszym roku sprzedano 53 000 sztuk tego komputera.

Wewnętrznie Compaq Portable nie różnił się praktycznie niczym od standardowego IBM PC, jedyna różnica polegała na zamianie BIOS-u na firmowy system Compaqa. Komputer miał 128 kB pamięci (z możliwością rozszerzenia do 640 kB), miał dwie stacje dysków 5¼ cala i wbudowany 9-calowy monochromatyczny monitor. Klawiatura była wbudowana od wewnątrz w uchylną klapę, chroniącą monitor.

"Portable" używał specjalnej karty graficznej, kompatybilnej z systemem IBM CGA, ale z większymi możliwościami. Pojedyncza komórka ekranu składała się nie jak w wypadku CGA z matrycy 8x8 pikseli, ale 9x14; było to możliwe dzięki użyciu monitora, który przełączał się automatycznie z trybu ekranowego 200 linii na tryb z 350 liniami. Takie rozwiązanie połączyło ze sobą zalety systemów CGA i MDA dając komputerowi znakomite jak na tamte czasy możliwości graficzne, co było szczególnie ważne przy korzystaniu z arkusza kalkulacyjnego, co z kolei znakomicie napędzało sprzedaż tego komputera. Ta sama karta graficzna była także używana w komputerze Compaq Deskpro.

Compaqowi udało się osiągnąć stuprocentową kompatybilność z IBM PC głównie dlatego, że przy konstrukcji "peceta" firma IBM używała standardowych, ogólnie dostępnych elementów oraz dlatego, że Microsoft nie sprzedał licencji na MS-DOS do IBM i Compaq był w stanie zapewnić dla swoich komputerów ten system operacyjny. Jedyną częścią, którą Compaq musiał sam zaprojektować, był opatentowany przez IBM BIOS. Inżynierowie Compaqa odtworzyli tę część, używając procesu inżynierii odwrotnej, który kosztował ok. 1 miliona dolarów. Compaq był wówczas jedyną firmą, której ten proces udał się stuprocentowo - żadnemu innemu komputerowi klasy PC produkowanemu w tym okresie przez inne firmy nie udało się osiągnąć całkowitej kompatybilności z komputerami firmy IBM. Sytuacji ta uległa zmianie dopiero wówczas, kiedy firma Phoenix Technologies, używając tego samego procesu co Compaq, "skopiowała" BIOS firmy IBM i zaczęła sprzedawać swój produkt innym firmom.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]