Crunk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Crunk
Pochodzenie Memphis, Tennessee
Czas i miejsce powstania lata 90., Stany Zjednoczone
Instrumenty automat perkusyjny, syntezator
Największa popularność połowa 2000 r.
Gatunki pokrewne hip-hop, electro, miami bass, Rhythm and blues
Podgatunki
snap, trap
Podgatunki powstałe z połączenia z innym stylem muzycznym
Wonky - Crunkcore

Crunk – odmiana hip-hopu wywodzącą się z południowej części Stanów Zjednoczonych, głównie z Atlanty i Memphis. Crunk jest klasyfikowany jako podgrupa południowego rapu dirty south[1], który wyrósł z Miami Bass i w mniejszym stopniu z nowoorleańskiego bounce'u[2].

Rozróżniany jest przez krzyk ze strony wykonawców. W tle można usłyszeć mocne brzmienia, piski, rozdzieranie gardeł. Często utwory crunkowe dotyczą luźnego stylu życia, pełnego przepychu.

Lil Jon & The East Side Boyz często przypisują sobie tytuł królów crunku, podczas gdy Lil Scrappy jest określany jako książę crunku. Rasheeda jest znana jako królowa crunku. Podczas gdy ci artyści reprezentowali ten gatunek, Lil Jon nazywał swoje albumy "Kings of Crunk" i "Crunk Juice".

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Crunk został zapoczątkowany na początku lat 90. XX wieku, ale nie stał się dominującym nurtem aż do połowy pierwszej dekady XXI wieku. W 2003 r. gatunek ten posiadał kilka utworów będących hitami: "Never Scared" w wykonaniu Bone Crushera (razem z Killer Mikiem i TI-em), "Damn!" w wykonaniu Youngbloodz (wyprodukowanym przez Lil Jona) i w szczególności "Get Low" w wykonaniu grupy Lil' Jon & The East Side Boyz (wraz z Ying Yang Twins), który osiągnął drugie miejsce na liście przebojów Billboard Hot 100. Do 2004 roku crunk i w szczególności Lil' Jon zdobył tak duże uznanie, że supergwiazda R&B Usher poprosił Lil Jona by wyprodukował jego singel "Yeah!", który stał się największym hitem 2004 r. Lil Jon wkrótce wyprodukował następny hit "Goodies" wykonywany przez Ciarę razem z Peteyem Pablo.

W przeciwieństwie do rapu z wschodniego wybrzeża, crunk jest wysoce energetycznym, klubowym rodzajem rapu. Podczas gdy inne gatunki rapu kładą nacisk na przesłanie wokalnego, w crunku głównym elementem są wykrzyczane wersy, często powtarzające się, jak i – ulegające również powtórzeniom – refreny. Teksty są oparte na rytmie, co sprawia że utwory crunkowe sprawdzają się w środowisku klubowym. Kilka utworów tego gatunku zostało zakazanych ponieważ doprowadzały tłum do szału.

Głównym elementem podkładów crunkowych są pętle perkusyjne, oparte na mocnych, obfitych w bas stopach. Najbardziej popularnym urządzeniem do ich tworzenia jest Roland TR-808 – instrument stosowany wcześniej w wielu odmianach muzyki dance. Crunk używa też niemelodycznych efektów dźwiękowych takich jak gwizdki, czy dźwięków uzyskanych wskutek syntezy.

Przypisy

  1. Dirty South (ang.). Allmusic. [dostęp 2011-10-14].
  2. Dirty Decade: Rap Music and the U.S. South, 1997-2007 (ang.). www.southernspaces.org. [dostęp 2008].