West Coast hip-hop

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hip-hop
Pochodzenie Zachodnie Wybrzeże Stanów Zjednoczonych
Czas i miejsce powstania 1980 rok
Instrumenty automat perkusyjny - sampler - syntezator
Największa popularność lata 80. - połowa lat 90. XX w. w Stanach Zjedoczonych
Podgatunki
Alternatywny hip-hop - Chicano rap - G-Funk - Hyphy - Latin hip-hop - Native American hip-hop
Podgatunki powstałe z połączenia z innym stylem muzycznym
Jazz-hop
Style regionalne
Greater Los Angeles Area - San Francisco Bay Area
Inne tematy
East Coast vs West Coast

West Coast hip-hop – podgatunek hip-hopu, który obejmuje artystów pochodzących z Zachodniego Wybrzeża Stanów Zjednoczonych[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stał się dominacją w muzyce hip-hop w latach 90., tworząc odłam gangsta rapu, w którego kreację włączył się Dr. Dre – jedna z najbardziej wpływowych postaci w muzyce hip-hop. Dre stał się też jednym z twórców muzyki G-Funk, oraz wielu innych odmian hip-hopu. Jeszcze w latach 80., ten gatunek opierał się w szczególnej mierze o zabawny rap ze Wschodniego wybrzeża, który przepasał się często przez nieco old-schoolową oprawę muzyczną. Pod koniec lat 80. Los Angeles i Bay Area, okazały się obszarami zamieszkanymi przez wielu utalentowanych muzyków, o których głośno zaczęło być w latach 90. Pod koniec lat 80. pokazał się wpływowy raper Ice-T, z debiutanckim LP. Na początku lat 90. pokazała się grupa "The Pharcyde", oraz latynoski zespół z nieco funkowym brzmieniem – Cypress Hill. Bay Area wyszło z takimi gwiazdorami, jak Too $hort, grupa Digital Underground i przełomowy w historii muzyki pop/rap MC Hammer.

West Coast hip-hop różniło się od East Coast hip-hopu tym, że stał się bardziej elektryczny i trudniejszy w odbiorze. Jego buntowniczy charakter jako pierwsza ukształtowała grupa muzyczna N.W.A. na swoim drugim albumie Straight Outta Compton, który prócz twardych uderzeń, charakteryzowały hedonistyczne i buntownicze teksty rozgniewanego społeczeństwa młodych afro-amerykanów. Po rozpadzie N.W.A. artysta Ice Cube zajął się solową karierą, a jego teksty były o tej samej tematyce co teksty wschodniej grupy Public Enemy. Kolejny członek Dr. Dre, odkrył i wypromował rapera o pseudonimie Snoop Dogg. Dołączył on do wytwórni płytowej Death Row Records. Wkrótce Dre wydał album The Chronic, który ukształtował styl muzyczny G-Funk. W późniejszym czasie z dobrej strony pokazali się też tacy artyści, jak wspomniany już Snoop Doggy Dogg, grupa Tha Dogg Pound, czy Warren G.

Kontrowersyjny raper gangsta rapTupac Shakur, dołączył do nich w roku 1996. W tamtym roku stał się też pierwszoplanową postacią w amerykańskim hip-hopie za sprawą dziewięciokrotnego platynowego, pierwszego podwójnego albumu w historii hip-hopu – All Eyez on Me. Z drugiej strony, artysta Coolio stał się gwiazdą środowiska West Coast hip-hop, łączącego tradycyjny hip-hop z dźwiękami Pop-Oriented. Królował on też ze swoim singlem "Gangsta's Paradise", na listach przebojów czarnej muzyki w roku 1996.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. West Coast Rap/Hip-Hop (ang.). www.rhapsody.com. [dostęp 2012-07-29].