East Coast hip-hop

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
East Coast hip-hop
Pochodzenie Podgatunek rapu, łącząca w sobie Dancehall, Jazz i Funk
Czas i miejsce powstania Początek lat 70. XX wieku, Bronx, Nowy Jork, USA
Instrumenty automat perkusyjny, sampler, gitara, pianino, trąbka, beatbox
Największa popularność Od połowy lat 80., do końca lat 90.[1].
Style regionalne
Nowy JorkNew JerseyFiladelfiaBostonWaszyngtonBaltimore

East Coast hip-hop znany również jako hip-hop ze wschodniego wybrzeża – podgatunek muzyki hip-hop powstały na początku lat 70. XX wieku w nowojorskim Bronxie[1]. Gatunek ten stał się popularny w połowie lat osiemdziesiątych i chociaż jego popularność zmalała z początkiem XXI wieku, to trwa do dnia dzisiejszego.

Styl muzyczny[edytuj | edytuj kod]

W przeciwieństwie do prostych rymów jakie miały miejsce w Old school hip hop, w East Coast hip hop duży nacisk kładzie się na "sprawność liryczną"[2]. Gatunek charakteryzuje się złożonością rymów, grą słów i używaniem metafor[2]. Chociaż East Coast hip hop nie posiada jednolitego brzmienia i stylu to wyróżnić można główne element jakim są agresywne beaty, a to za sprawą soulowych sampli z lat 50., 60. i 70.[1]. Grupy, które przyczyniły się do rozpowszechnienia gatunku są EPMD, Public Enemy, Wu-Tang Clan, Eric B. & Rakim, Boogie Down Productions, Big Daddy Kane i Slick Rick[1]. Tematyka w całej historii East Coast hip hopu waha się od nauki pięcioprocentowców do mafijnych porachunków. Ten drugi z czasem przekształcił się w osobny gatunek zwany mafioso rap, a jego głównymi przedstawicielami są Raekwon i Kool G Rap[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki gatunku (1970 – 1980)[edytuj | edytuj kod]

East Coast hip hop czasami określany również jako New York Rap ze względu na pochodzenie i rozwój w Nowym Jorku na początku lat 70.[2]. Pionierami tego stylu byli DJ Kool Herc, Grandmaster Flash, Afrika Bambaataa, Sugarhill Gang, Kurtis Blow, Grandmaster Jay i Run–D.M.C. Głównym tematem przewodnim artystów był Afrocentryzm[1].

East Coast Renesans[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat 90. chociaż East Coast hip-hop był już popularny to w USA ciągle dominował West Coast hip-hop, dzięki takim artystom jak Dr. Dre, Eazy-E czy Ice Cube[2][1].

Za East Coast Renesans uważa się debiuty takich artystów jak Nas płytą Illmatic, Wu-Tang Clan albumem Enter the Wu-Tang (36 Chambers) i Gang StarrHard to Earn[3][1]. Ten okres określa się jako Złota Era hip hopu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Genre: East Coast Rap (ang.). allmusic. [dostęp 2010-04-19].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Henry Adaso: What Is East Coast HIp-Hop. (ang.). about.com. [dostęp 2010-04-19].
  3. The Balogun's 100 Greatest Rap Albums of All Time, Part 6: Eastern Renaissance (ang.). epinions.com. [dostęp 2010-04-20].