Cykuta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy Trucizny. Zobacz też: Szalej – rodzaj roślin o naukowej nazwie Cicuta.

Cykuta – śmiertelna trucizna będąca wyciągiem z różnych roślin, stosowana w starożytności i średniowieczu. Zawierała alkaloidy m.in. z takich gatunków jak szczwół plamisty i szalej jadowity[1]. Zarówno koniina pochodząca ze szczwołu, jak i cykutotoksyna oraz cykutol z szaleju porażają ośrodek oddechowy[2]. Cykutą uśmiercono m.in. Sokratesa[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski (red.): Słownik botaniczny. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 821. ISBN 83-214-1305-6.
  2. Piotr R. Burda: Zatrucia ostre grzybami i roślinami wyższymi. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 190-191, 194-195. ISBN 83-01-12403-2.