Cyryl Turowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Cyryl Turowski
święty biskup
KirylaTurauski.jpg
Data urodzenia 1130/ok. 1110
Turów
Data śmierci 1183
Turów
Data kanonizacji przełom XII/XIII
przez
Wspomnienie 28 kwietnia
Szczególne miejsca kultu Turów

Cyryl Turowski (ur. 1130/ok. 1110, zm. 1183) – prawosławny biskup turowski zwany "ruskim Złotoustym".

Wywodził się z bogatej rodziny i otrzymał prywatne wykształcenie na wysokim poziomie (znał język grecki i dobrze zapoznał się z pismami Ojców Kościoła, uczył się również retoryki i historii). Prawdopodobnie po śmierci rodziców postanowił porzucić odziedziczony majątek i wstąpić do monasteru. Życie monastyczne rozpoczynał w monasterze św. Mikołaja w Turowie[1]. Data złożenie przezeń ślubów zakonnych i przyjęcia nowego imienia - Cyryl - jest nieznana. W klasztorze prowadził życie oparte na surowej ascezie, pisał również nowe teksty modlitewne i kazania. Po pewnym czasie został mianowany ihumenem klasztoru, jednak szybko z tej funkcji zrezygnował. Zmienił regułę monasteru, wprowadzając życie cenobityczne w miejsce obowiązującej wcześniej idiorytmii[2].

Po rezygnacji z kierowania wspólnotą został zatwornikiem i w całkowitym odosobnieniu stworzył cykl komentarzy do kolejnych ksiąg Pisma Świętego. Z czasem zaczął przyjmować do siebie osoby świeckie i innych mnichów, którzy przychodzili do niego po rady duchowe.

W roku 1158 lub 1169 został biskupem turowskim. Jako zarządzający eparchią kontynuował prace nad pisaniem kazań poświęconych zagadnieniu śmierci i zbawienia, krytyce wykroczeń przeciw etyce chrześcijańskiej, polemice z niektórymi tekstami literatury świeckiej. Dbał również o wykształcenie duchownych i organizację klasztorów. Korespondował z księciem Andrzejem Bogolubskim, w sprawach dotyczących organizacji metropolii kijowskiej. Utrzymywał kontakt listowny z Eufrozyną Połocką[3].

W nieokreślonym momencie Cyryl uznał, że obowiązki biskupa uniemożliwiają mu całkowite poświęcenie się pracy pisarskiej. Zrezygnował z godności i skupił się wyłącznie na pisaniu kazań na 12 wielkich świąt prawosławia oraz tekstów modlitewnych (głównie pokutnych). Zyskał wówczas przydomek "ruskiego Złotoustego". Do naszych czasów przetrwała jednak tylko niewielka część jego tekstów.

Według tradycji zmarł 28 kwietnia 1183, choć istnieje również pogląd, że żył jeszcze kilkanaście lat w monasterze św. św. Borysa i Gleba w Turowie jako zwykły zakonnik. Został najprawdopodobniej pochowany w tym samym mieście. Natychmiast po jego śmierci zaczął być czczony jako święty mnich. W XIV w. anonimowy autor spisał jego żywot.

Przypisy

  1. Chomik P.: Życie monastyczne w Wielkim Księstwie Litewskim w XVI wieku. AVALON, 2013, s. 86. ISBN 9788377300541.
  2. Chomik P.: Życie monastyczne w Wielkim Księstwie Litewskim w XVI wieku. AVALON, 2013, s. 87. ISBN 9788377300541.
  3. E. Trofimiuk, Monastery połockie do końca XVI wieku [w:] red. A. Mironowicz, U. Pawluczuk, P. Chomik, Życie monastyczne w Rzeczypospolitej, Zakład Historii Kultur Pogranicza Instytutu Socjologii Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2001, ISBN 83-902928-8-2, s.103

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

J. Charkiewicz, Święci ziemi białoruskiej, Bratczyk, Hajnówka 2006, ISBN 83-88325-76-0

Poprzednik
Jerzy
Biskup turowski 1158 lub 1169 - 1182 Następca
Laurenty