Długorogie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Długorogie
Nematocera[1]
Latreille, 1802
Samica Aedes albopictus wkłuwająca się w skórę
Samica Aedes albopictus wkłuwająca się w skórę
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd muchówki
Podrząd długorogie
Synonimy
  • Nemocera Latreille, 1802
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Długorogie, nitkorogie (Nematocera) – podrząd muchówek (Diptera) charakteryzujących się wydłużonym ciałem, nitkowatymi – zwykle długimi – czułkami oraz 3–5-członowym głaszczkiem szczękowym[2]. Grupę tę wyodrębnił wśród muchówek francuski zoolog Pierre André Latreille nazywając ją Nemocera[3].

Jest to grupa owadów stosunkowo słabo poznana. Liczba opisanych na świecie gatunków według stanu wiedzy z 2004 roku przekroczyła 57 tysięcy, z czego w Polsce wykazano około 2200 gatunków. Szacuje się, że na terenie Polski może być nawet 3500 gatunków Nematocera[4].

W języku polskim podrząd Nematocera określany jest też nazwami zwyczajowymi: muchówki długoczułkie[2], długoczułkie[4][2][5] i długoczułkowe[6], ale dwie ostatnie nazwy stosowane są również dla prostoskrzydłych z podrzędu Ensifera określanych jako prostoskrzydłe długoczułkowe[7] lub długoczułkie[4].

Gatunki zaliczane do tego podrzędu grupowane są w podrzędach:

  • Axymyiomorpha
  • Bibionomorpha
  • Blephariceromorpha
  • Culicomorpha
  • Psychodomorpha
  • Ptychopteromorpha
  • Tipulomorpha

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Nematocera w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 Józef Razowski: Słownik entomologiczny. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987. ISBN 83-01-07907-X.
  3. Latreille, P.A. 1802: Histoire naturelle, generale et particuliere, des Crustaces et des Insectes.
  4. 4,0 4,1 4,2 Fauna Polski – charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. II. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2007, s. 12, 320. ISBN 978-83-881470-7-4.
  5. Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. pwn.pl Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-61492-24-5.
  6. Czesław Jura: Bezkręgowce : podstawy morfologii funkcjonalnej, systematyki i filogenezy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 599. ISBN 978-83-01-14595-8.
  7. Ursula Stichmann-Marny, Erich Kretzschmar: Przewodnik : rośliny i zwierzęta. Warszawa: Multico, 2006. ISBN 83-7073-429-4.