Debaj
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Debaj (D) (ang. debye) – jednostka miary elektrycznego momentu dipolowego nienależąca do układu SI stosowana w fizyce atomowej i chemii do opisu momentów dipolowych cząsteczek.
Nazwę jednostki nadano na cześć holenderskiego fizyka Petera Debye'a, który badał własności cząstek polarnych.
Momenty dipolowe cząsteczek mieszczą się najczęściej w przedziale 0–5 D.
Przykłady:
| Nazwa związku | Moment dipolowy w D | Wzór sumaryczny |
|---|---|---|
| tlenek węgla | 0,112 | CO |
| siarkowodór | 0,97 | H2S |
| chlorowodór | 1,05 | HCl |
| chloroform | 1,08 | CHCl3 |
| fosgen | 1,17 | COCl2 |
| amoniak | 1,48 | NH3 |
| alkohol etylowy | 1,69 | C2H6O |
| woda | 1,85 | H2O |
| hydrazyna | 1,85 | N2H4 |
| aceton | 2,91 | C3H6O |
| mocznik | 4,56 | CH4N2O |
Przykłady związków o zerowym momencie dipolowym:
- dwutlenek węgla CO2
- dwusiarczek węgla CS2
- metan CH4
- czterochlorek węgla CCl4
- benzen C6H6
- hydrochinon C6H4(OH)2
- kwas tereftalowy C6H4(COOH)2
- dimetyloglioksym
Przypisy
- ↑ G. S. Hartley, R. J. W. Le Fèvre. The dipole moments of cis- and trans-azobenzenes and of some related compounds. „J. Chem. Soc.”, s. 531-535, 1939. doi:10.1039/JR9390000531.
