Diomedes Cato

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Diomedes Cato (ur. 1555 w północnych Włoszech, zm. 1628 w Gdańsku[1]) - polski kompozytor i lutnista pochodzenia włoskiego, który całe twórcze życie (znane daty 1588-1602) spędził w Polsce na dworze króla Zygmunta III Wazy, przyswajając idiom narodowy do tego stopnia, iż był czołowym przedstawicielem lutniowej 'szkoły polskiej'. Był synem pochodzącego z Mediolanu Costantino Cato.

Zmarł w wieku 73 lat, został pochowany 27 kwietnia 1628 na cmentarzu św. Mikołaja w Gdańsku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Danuta Popinigis: Zur Biographie von Diomedes Cato. Musica Batica. Danzig und die Musikkultur Europas. Gdańsk 2000, s. 178-182

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]