Dominik Ździebło
Dominik Zdziebło, ps. Kordian (ur. 1914 w Jastrzębiu-Zdroju, zm. 1962 w Katowicach) - polski działacz Armii Krajowej, oficer rezerwy.
[edytuj] Życiorys
Uczęszczał do Państwowego Gimnazjum w Rybniku (obecnie I Liceum Ogólnokształcące im. Powstańców Śląskich w Rybniku). W 1933 roku uzyskał tam maturę. Studiował w Akademii Handlowej w Krakowie. Ukończył trzy wydziały: ogólnohandlowy, samorządowy i pedagogiczny. W ten sposób uzyskał tytuł magistra.
W 1938 rozpoczął szkolenie w Dywizyjnym Kursie Podchorążych Rezerwy w Brześću. Ukończył je z piątą lokatą z zakresie specjalizacji przeciwpancernej.
Działał w Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Kampanię wrześniową odbył w stopniu podporucznika jako dowódca plutonu 183 pułku piechoty wchodzącego w skład Samodzielnej Grupy Operacyjnej "Polesie" gen. Kleeberga. Dostał się do niewoli niemieckiej, lecz uciekł do Krakowa, a następnie w mundurze polskiego oficera dotarł do rodzinnego Jastrzębia-Zdroju. Był w Krakowie dowódcą największego zgrupowania Armii Krajowej o nazwie "Żelbet". Miał wielki wpływ na uratowanie Krakowa, nie zgadzając się na wybuch powstania, takiego jak w Warszawie w ramach planu "Burza". Po wojnie zalegalizował jedno z "lewych" nazwisk używanych w czasie okupacji i od tego czasu używał podwójnego nazwiska Danowski-Zdziebło. Odznaczony przez Rząd w Londynie Orderem Virtuti Militari. Ożenił się z Heleną Klimas, wielką jego miłością sprzed wojny, zesłaną na Sybir w 1940 roku, a później żołnierzem Pomocniczej Służby Kobiet w Armii generała Andersa, z którą wyszła z sowieckiej Rosji szlakiem andersowców. Miał trzech synów: Jana, Zbigniewa i Jacka.
[edytuj] Bibliografia
- Józef Musioł – Dramat śląskiego Kordiana
- Dąbrowa Kostka – W okupowanym Krakowie
