Eazy-E

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eazy-E
Eazy-E.jpg
Eazy-E w 1993
Imię i nazwisko Eric Lynn Wright
Pseudonim Eazy-E, Eazy Muthaphukkin E, Mr. Roach Clip, Casual
Data i miejsce urodzenia 7 września 1963
Los Angeles
Kalifornia Stany Zjednoczone
Data i miejsce śmierci 26 marca 1995
Los Angeles
Kalifornia Stany Zjednoczone
Gatunek Gangsta rap, G-Funk
Zawód raper
Aktywność 1986–1995
Wytwórnia płytowa Ruthless
Priority
Powiązania N.W.A
Dr. Dre
Ice Cube
MC Ren
The D.O.C.
DJ Yella
BG Knocc Out
Gangsta Dresta
Arabian Prince

Eric Lynn Wright (7 września 1963 - 26 marca 1995) - bardziej znany pod pseudonimem Eazy-E, amerykański raper grający solo oraz w grupie hip-hopowej NWA, uważany za ojca chrzestnego gangsta rapu. Urodzony przez Richard i Kathie Wright w Compton, w Kalifornii. Był członkiem gangu "Crips". Jego najstarszy syn także jest raperem, działa pod pseudonimem Lil Eazy-E. Po rzuceniu szkoły w dziesiątej klasie, utrzymywał się głównie z sprzedaży narkotyków, a pozyskane pieniądzę inwestował w wytwórnie, którą nazwał "Ruthless Records". W późniejszym okresie razem z Dr. Dre i Ice Cube'm stworzyli grupę NWA. Po pewnym czasie dołączli do niej DJ Yella, MC Ren, i Arabian Prince. W 1988 roku ukazał się ich najbardziej kontrowersyjny album, "Straight Outta Compton". Grupa wydała dwa albumy, po czym się rozwiązała.

Eazy był bardzo rozpoznawalny ze względu na swój charakterystyczny wysoki głos oraz niski wzrost. W swoich utworach głównie mówił o problemach z policją, przemocy, seksie oraz narkotykach . Jego główne wpływy obejmowały grupy funk'owe, współczesnych raperów i komików. Podczas przeglądania albumów Eazy'ego, wielu krytyków zauważyło jego unikalny styl, lecz jego umiejętności techniczne, jako raper, nigdy nie były najlepsze.

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Eric Lynn Wirght urodził się 7 września 1963 roku w Compton, W Kalifornii, przedmieściach Los Angeles, które było znane z notorycznej aktywności gangów i przestępczośc. Jego rodzicami byli Richard i Kathie Wright. Ojciec był pracownikiem poczty, a jego matka pracowała jako nauczycielka. Uczęszczał do Taft High School w Woodland Hills, z której w 10 klasie został wyrzucony. Wtedy zaczął głównie utrzymywać się z handlu narkotykami.

W 1986 roku, w wieku 23, rzekomo zarobił ponad 250 tys. dolarów amerykańskich z sprzedaży narkotyków. Wtedy postanowił, że postara się odmienić scenę hip-hopową, która rosła w dużą popularność. Swoje pierwsze utwory nagrywał w połowie 1980 roku, w garażu swoich rodziców.

Pierwszy pomysł na Ruthless Records nastąpił, gdy Wright zaproponował jego przyjacielowi Hellerowi(ang.), aby razem z nim przeszedł do biznesu. Wright zaproponował, że obydwaj dostaną po 50 procent dochodów firmy, ale później zdecydowano, że Wright dostanie osiemdziesiąt procent przychodów, a Heller tylko dwadzieścia procent. Wraz z Hellerem zainwestował wiele jego pieniędzy w  Ruthless Records. Ostatecznie Wright, zainwestował ponad milion dolarów na rozwój firmy.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Grupa N.W.A. (1987–91)[edytuj | edytuj kod]

Grupa N.W.A została założona w 1986, gdy Ice Cube napisał pierwszy kawałek dla Eazy'ego, "Boyz-n-the-hood". Początkowo jej członkami byli: Eazy, Cube i Dre, ale w późniejszym czasie dołączyli do niej DJ Yella, MC Ren oraz Arabian Prince (1987-88). Debiut grupy wychodzi w sierpniu 1988 roku dzięki albumowi "Straight Outta Compton". Na albumie znajdowały się bardzo kontrowensyjne kawałki, a jednym z nich jest "Fuck the Police", który znacznie przyczynił się do wzrostu popularności grupy. Album jest uważany za jeden z najważniejszych albumów gangsta rapu. Album sprzedał się w ilości ponad 2 milionó kopii. Niedługo po premierze, z grupy odeszedł Ice Cube, które pokłócił się z Eazy'm o nieuczciwy podział pieniędzy. W 1990 wychodzi EP od N.W.A. - "100 Miles and Runnin", który pomimo 5 utworów cieszył się dużą popularnością. Na albumie pojawił się diss na Ice Cube'a "Real Niggaz". W 1991 roku wychodzi już ostatni album N.W.A. "Niggaz4Life". Album odnosi olbrzymi sukces i trafia na pierwsze miejsca list przebojów. Najbardziej znane kawałki z tego albumu to "Alwayz Into Somethin" i "Appetite For Destruction". Do "Alwayz Into Somethin" zostaje nakręcony teledysk. Na tym utworze zostaję umiesczonych wiele ataków w stronę Ice Cube'a, na które on odpowiada swoim dissem "No Vasiline". N.W.A. zostawiło ten kawałek bez odpowiedzi. W tym samym roku N.W.A. się rozpada. Dre odchodzi z powodu kwestii finansowych i dołącza do Death Row co zapoczątkowuje nowy spór.

Kariera solowa (1991-1995)[edytuj | edytuj kod]

Eazy już w wrześniu 1988 roku nagrał jeden album solowy, który uzyskał niesamowity debiut - "Eazy-Duz-It". Album sprzedaje się w liczbie ponad 2 milionów egzemplarzy, zyskując status podwójnej platyny. Kolejnym albumem była 18 minutowa "5150:Home 4 tha Sick", na której są między innymi „Neighborhood Sniper” czy „Only If You Want It”.

Pod koniec 1992 roku Dre wydaje solowy album „The Chronic”, na którym atakuje Eazy'ego, a to zapoczątkuje nowy beef. Eric nie pozostaje dłużny i wydaję album „It’s On (Dr. Dre) 187um Killa”. Na albumie Eazy'ego został umieszczony diss "Real Muthaphuckkin G’s”, który jest uważany za jeden z najlepszych dissów w histori.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

W marcu 1995 roku Eazy trafia do szpitala z podejrzeniem astmy, jednakże badania wykazują AIDS, a 26 marca o 18:35 Eric umiera z powodu zapalenia płuc wywołanego AIDS.

Pośmiertne albumy Eazy'ego to "Str8 off tha Streetz of Muthaphukkin Compton” wydany 24 listopada 1995 roku oraz „Impact of a Legend” (zawierający niewydane utwory i remixy) i „Featuring…Eazy-E” (zawierający utwory, na których gościnnie pojawił się Eazy).

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dyskografia Eazy-E.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy