Edmund Tudor, 1. hrabia Richmond

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Armoiries Edmond Tudor.png

Edmund Tudor (ur. ok. 1430 w Much Hadham Palace, zm. 1 listopada 1456 w Carmarthen Castle) – ojciec króla Anglii Henryka VII (pierwszego króla z dynastii Tudorów).

Syn Owena Tudora oraz Katarzyny de Valois, wdowy po królu Henryku V. Nie znamy dokładnej daty jego urodzin, ponieważ jego rodzice pobrali się w sekrecie – Edmund mógł się urodzić jako dziecko nieślubne. Po śmierci matki, jego przyrodni brat Henryk VI uznał go jednak jako pełnoprawnego syna Katarzyny i Owena oraz nadał mu w roku 1452 tytuł hrabiego Richmond. Wcześniej, 15 grudnia 1449 r., Edmund został pasowany na rycerza.

1 listopada 1455 r. w zamku Bletsoe w Bedfordshire poślubił Małgorzatę Beaufort (31 maja 144329 czerwca 1509), córkę Jana Beauforta, 1. księcia Somerset i Margaret Beauchamp of Bletso, córki barona Johna Beauchampa of Bletso. Małgorzata wkrótce potem zaszła w ciążę. Edmund nie doczekał jednak narodzin syna. Uwięziony w trakcie toczącej się od 1455 r. Wojny Dwóch Róż przez popierającą Yorków rodzinę Herbertów (Tudorowie popierali Lancaster) w zamku Carmarthen w południowej Walii, zmarł tam na dżumę w 1456.

Poprzednik
nowa kreacja
Hrabia Richmond
1452-1456
Następca
Henryk Tudor, 2. hrabia Richmond