Jan I Rudy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan I Rudy
Książę Bretanii
Okres panowania od 21 października 1221
do 8 października 1286
Poprzednik Alicja z Thouars i Piotr I Mauclerc
Następca Jan II
Dane biograficzne
Dynastia Kapetyngowie
Urodziny 1217
Śmierć 8 października 1286
Ojciec Piotr I Mauclerc
Matka Alicja z Thouars
Żona Blanka z Nawarry
Dzieci Jan II Bretoński

Jan I Rudy (fr. Jean Ier le Roux, br. Yann Iañ ar Ruz, ur. 1217, zm. 8 października 1286), książę Bretanii, najstarszy syn Piotra I Mauclerca i Alicji z Thouars, księżnej Bretanii, córki Gwidona z Thouars.

Teoretycznie władzę nad Bretanią objął po śmierci swojej matki w 1221 r. Miał wtedy 4 lata i faktyczne rządy sprawował jego ojciec. Samodzielne rządy Jan rozpoczął dopiero w 1237 r. W 1239 r. przyłączył do Bretanii Brest. Często popadał w konflikty z bretońskimi biskupami. W 1257 r. został ekskomunikowany. W 1268 r. otrzymał angielski tytuł parowski hrabiego Richmond (Earl of Richmond), ale jeszcze w tym samym roku zrezygnował z niego na rzecz swojego syna Jana. W 1270 r. towarzyszył królowi Ludwikowi IX na wyprawie krzyżowej.

W 1236 r. poślubił Blankę (12261283), córkę Tybalda I Pogrobowca, króla Nawarry, i Agnieszki, córki Guicharda IV, pana de Beaujeu. Potomstwo z tego związku to sześciu synów i dwie córki:

Jan I zmarł w 1286 r. Jego następcą został najstarszy syn.


Poprzednik
Alicja z Thouars i Piotr I Mauclerc
COA fr BRE.svg Książę Bretanii
1221-1286
COA fr BRE.svg Następca
Jan II
Poprzednik
nowa kreacja
Hrabia Richmond
1268
Następca
Jan Bretoński, 2. hrabia Richmond