Karol VI Szalony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karol VI Szalony
Jean de Tillet - Charles VI - Recueil des rois de France.jpg
Delfin Francji
Okres panowania od 1368
do 1380
Poprzednik Karol V Mądry
Następca Karol VII Walezjusz
Król Francji
Okres panowania od 16 września 1380
do 21 października 1422
Poprzednik Karol V Mądry
Następca Karol VII Walezjusz
Dane biograficzne
Dynastia Walezjusze
Urodziny 3 grudnia 1368
Paryż, Francja
Śmierć 21 października 1422
Paryż, Francja
Ojciec Karol V Mądry
Matka Joanna de Burbon
Żona Izabela Bawarska
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Karol VI Szalony (ur. 3 grudnia 1368 w Paryżu, zm. 21 października 1422 tamże) – król Francji w latach 13801422 z dynastii Walezjuszów. Był synem króla Karola V Mądrego i Joanny de Burbon.

W 1390 poślubił księżną Izabelę Bawarską. Miał z nią liczne potomstwo:

  1. Karol, delfin Viennois (1386-1386),
  2. Joanna (1388-1390),
  3. Izabela (1389-1409), poślubiła Ryszarda II - króla Anglii, a później Karola - księcia Orleanu,
  4. Joanna (1391-1433), poślubiła Jana VI Mądrego - księcia Bretanii,
  5. Karol, delfin Viennois, książę Gujenny (1392-1401),
  6. Maria (1393-1438),
  7. Michalina (1395-1422), poślubiła Filipa III Dobrego - księcia Burgundii,
  8. Ludwik, delfin Viennois, książę Gujenny (1397-1415), poślubił Małgorzatę Burgundzką,
  9. Jan, delfin Viennois, książę Touraine (1398-1417), poślubił Jakobinę - hrabinę Hainaut i Holandii,
  10. Katarzyna, królowa Anglii (1401-1438), poślubiła Henryka V - króla Anglii, a później Owena Tudora,
  11. Karol VII, król Francji (1403-1461), poślubił Marię Andegaweńską,
  12. Filip (1407).

W 1392 podczas podróży do Orleanu, zapadł niespodziewanie na chorobę psychiczną, która nie opuściła go aż do śmierci. Twierdził, że jest zrobiony ze szkła i nie wolno go dotykać. O regencję nad szalonym władcą walczyły dwa stronnictwa, skupione wokół braci królewskich: rodzonego, Ludwika - księcia Orleańskiego i stryjecznego - Jana bez Trwogi, księcia Burgundii.

Pierwsze lata panowania tego władcy przypadły na okres względnego spokoju ze strony Anglii i zamrożenia walk podczas tzw. wojny stuletniej. Natomiast choroba psychiczna Karola VI pogłębiała anarchię w kraju. Doszło do znacznego usamodzielnienia się francuskich książąt feudalnych. W 1407 z inicjatywy księcia burgundzkiego Jana bez Trwogi zamordowano Ludwika Orleańskiego. W 1415 wznowiono działania wojenne z Anglią. Anglicy pod wodzą swego monarchy Henryka V, pobili Francuzów pod Azincourt w październiku 1415.

W 1419 zginął Jan bez Trwogi. W 1420 Karol VI zawarł traktat w Troyes, który pomijał następstwo jego syna - delfina Karola, na rzecz króla angielskiego Henryka V Lancastera. W 1422 zmarli zarówno Karol VI, jak i Henryk V. Królem Francji ogłoszono Henryka VI Lancastera jednakże francuscy lojaliści uważali za swojego władcę Karola - syna szalonego władcy. Po przerwaniu oblężenia Orleanu 17 lipca 1429 r. w zdobytym Reims Karol VII został koronowany na króla Francji. Spóźniona, mająca zapobiec katastrofie, koronacja Henryka na króla Francji, odbyła się z całkowitym pominięciem ustalonego ceremoniału 16 grudnia 1431 r. w katedrze Notre Dame w Paryżu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Kozłowski, Szaleństwo Karola VI [1].


Poprzednik
Karol de Valois
Arms of the Dauphin of France.svg Delfin Francji
1368-1380
Arms of the Dauphin of France.svg Następca
Karol VII Walezjusz
Poprzednik
Karol V Mądry
Grand Royal Coat of Arms of France.svg król Francji
1380-1422
Grand Royal Coat of Arms of France.svg Następca
Karol VII