Edward Blyth

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edward Blyth
zdjęcie pochodzące z drugiego tomu Nest and Eggs of Indian Birds, 1890
zdjęcie pochodzące z drugiego tomu Nest and Eggs of Indian Birds, 1890
Data i miejsce urodzenia 23 grudnia 1810
Wielka Brytania Londyn
Data i miejsce śmierci 27 grudnia 1873
Wielka Brytania
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Edward Blyth (ur. 23 grudnia 1810 w Londynie, zm. 27 grudnia 1873) – angielski zoolog i chemik, jeden z pionierów indyjskiej zoologii.

Urodził się w Londynie w 1810 jako syn sukiennika. W 1841 wyjechał do Indii, by objąć posadę kuratora muzeum Królewskiego Towarzystwa Azjatyckiego w Bengalu (ang. The Royal Asiatic Society of Bengal). Zajął się aktualizacją muzealnych katalogów. W 1849 opublikował Catalogue of the Birds of the Asiatic Society. Nie musiał prowadzić obserwacji w terenie, gdyż większość okazów otrzymał od innych ornitologów: Allana Octaviana Hume'a, Samuela Tickella i Roberta Swinhoe'a. Pełnił funkcję kuratora do 1862, kiedy to zły stan zdrowia zmusił go do powrotu do Anglii. W 1881 opublikowano pośmiertnie jego The Natural History of the Cranes.

Angielskie nazwy kilka gatunków ptaków mają człon będący odwołaniem do jego nazwiska: Blyth's Hawk-eagle (pol. wojownik żałobny), Blyth's Reed Warbler (pol. trzciniak zaroślowy), Southern Blyth's Leaf-Warbler (pol. świstunka rododendronowa) i Blyth's Pipit (pol. świergotek stepowy).

Życie i twórczość[edytuj | edytuj kod]

Blyth pracował początkowo jako aptekarz. Postanowił jednak w 1837 zostać pisarzem i wydawcą. W 1841 zaproponowano mu posadę kuratora muzeum w Indiach. Był tak biedny, że musiano mu wypłacić zaliczkę w kwocie 100 funtów, by mógł sobie opłacić podróż do Kalkuty. Towarzystwo, które go zatrudniło, nie spodziewało się, iż znajdzie Europejczyka chętnego do przyjęcia posady, która przynosiła 300 funtów dochodów rocznie (uposażenie nie była zmieniane od dwudziestu lat, a dodatek na opłacenie mieszkania wynosił zaledwie cztery funty miesięcznie).

Młody Bluth ożenił się w 1854. Starał się też o zwiększenie swoich dochodów, pisząc pod pseudonimem do "Indian Sporting Review". Łapał też zwierzęta i sprzedawał je bogatym kolekcjonerom w Indiach i Wielkiej Brytanii. Zwracał się ze swoją ofertą do różnych znanych osób, m.in. do Karola Darwina i Johna Goulda. Obaj ją odrzucili[1].

Chociaż był kuratorem muzeum z różnorodnymi zbiorami, wniósł najwięcej do indyjskiej ornitologii, prawie zaniedbując inne dziedziny. Jego pracodawcy nie byli zadowoleni, gdy w 1847 nie udało mu się stworzyć katalogu muzealnego. W łonie Królewskiego Towarzystwa Azjatyckiego pojawiły się wtedy frakcje nieprzychylne muzealnikowi.

Jego prace dotyczące ptaków zapewniły mu tytuł ojca indyjskiej ornitologii. Z czasem przydomek ten przeszedł jednak na Allana Octaviana Hume'a[2].

Blyth wrócił do Londynu 9 marca 1862. Powodem był zły stan zdrowia. W 1865 pomagał Thomasowi C. Jerdonowi w przygotowaniu jego publikacji Birds of India. Z powodu depresji musiał jednak zrezygnować i poddać się leczeniu.

Ornitolog był korespondencyjnym członkiem Towarzystwa Zoologicznego. Wybrano go na nadzwyczajnego członka Brytyjskiej Unii Ornitologicznej. Przyczynił się do tego Alfred Newton.

Z czasem Blyth zaczął pić i został skazany za napaść na dorożkarza. Umarł na chorobę serca w grudniu 1873[1].

Pośmiertnie wydano w 1875 jego Catalogue of the Mammals and Birds of Burma.

Prekursor myśli ewolucyjnej[edytuj | edytuj kod]

Edward Blyth akceptował zasadę dotyczącą modyfikacji gatunków na przestrzeni wieków. Jego pisma miały wpływ na Karola Darwina. Blyth napisał trzy ważne artykuły o zróżnicowaniu, zajmując się w nich efektami selekcji sztucznej i procesów związanych z selekcją naturalną. Chciał w nich odnaleźć swego rodzaju archetyp konkretnych gatunków. Teksty te zostały opublikowane na łamach The Magazine of Natural History w latach 1835–1837[3]. Blyth był jednym z pierwszych, który zwrócił uwagę na znaczenie dzieła Alfreda Russela Wallace'a On the Law Which has Regulated the Introduction of Species. Zasygnalizował istnienie tego eseju Darwinowi w jednym z listów wysłanych z Kalkuty 8 grudnia 1855.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Brandon-Jones, Christine 1997. Edward Blyth, Charles Darwin, and the animal trade in Nineteenth-Century India and Britain. Journal of the History of Biology 30:145-178.
  2. Murray, James A. 1888. The avifauna of British India and its dependencies. Truebner. Tom 1.
  3. E. Blyth, The Magazine of Natural History Tomy 8, 9 i 10, 1835–1837.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]