Robert Swinhoe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Robert Swinhoe

Robert Swinhoe (ur. 1 września 1836 w Kalkucie (Indie), zm. 28 października 1877) – angielski naturalista pracujący jako konsul na Formozie. Członek m.in. Royal Society (1876), Royal Geographical Society (1863) i Zoological Society of London (1862).

Znany jako odkrywca wielu gatunków ptaków Azji Południowo-Wschodniej. Kilka, tak jak np. kiściec tajwański (Lophura swinhoii) zostało nazwanych na jego cześć.

Historia naturalna[edytuj | edytuj kod]

W młodości interesował się ptakami i zebrał niewielką kolekcję brytyjskich ptaków, gniazd i jaj. Swinhoe regularnie publikował w czasopiśmie Ibis oraz (później) w Proceedings of the Zoological Society of London.

Podczas swoich podróży badał ptaki i ssaki oraz lokalną kulturę. Zbierał zarówno żywe zwierzęta, jak i zabite okazy i regularnie przesyłał je do London Zoo. Za jego sprawą trafił do Europy pierwszy osobnik wymarłego dziś na wolności jelenia milu (Elaphurus davidianus)[1].

Jego głównym zainteresowaniem były jednak ptaki i dużo pisał o nich z Edwardem Blythem. Około 1871 zaczął cierpieć na częściowy paraliż i przeniósł się do miasta Yantai w Chinach. Ze względu na zły stan zdrowia został zmuszony do opuszczenia Chin w październiku 1875. Ze swojego domu w Chelsea kontynuował pisanie artykułów i jego ostatnią publikacją w Ibisie był opis nowego rodzaju i gatunku ptaka Liocichla steerii[2]. Zmarł w wieku 41 lat, przypuszczalnie na syfilis[3].

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Philip L. Sclater napisał o nim: jeden z najbardziej pracowitych i efektywnych naturalistów, jaki kiedykolwiek żył, a po jego śmierci Alfred Russel Wallace napisał: nawiązując do wysiłków Pana Swinhoe... prawdopodobnie nie ma części świata (jeśli wyłączymy Europę, Amerykę Północną i Indie Brytyjskie), o którego ciepłokrwistych kręgowcach posiadamy kompletniejszą lub bardziej dokładną wiedzę, niż mamy o dystryktach nadmorskich Chin i przyległych im wyspach[2].

Jego kolekcję 3700 okazów kupił Henry Seebohm, którą następnie przekazał World Museum Liverpool. Wiele gatunków i podgatunków zostało nazwanych na cześć Swinhoe, między innymi Cyanopica cyanus swinhoei – podgatunek sroki błękitnej. Swinhoe opisał także szereg gatunków, m.in. gatunki ptaków: bociana czarnodziobego (Ciconia boyciana), słowika syberyjskiego (Luscinia sibilans), czaplę zółtodziobą (Egretta eulophotes) i ssaków: makak tajwański (Macaca cyclopis), jelonka błotnego (Hydropotes inermis).

Przypisy

  1. Collar, N J (2004) Robert Swinhoe. Birding Asia 1:49-53
  2. 2,0 2,1 Hall, Philip B. (1987) Robert Swinhoe (1836-1877): A Victorian Naturalist in Treatyport China. The Geographical Journal 153:37-47
  3. Coates, P. D, The China consuls: British consular officers, 1843-1943 (Hong Kong, Oxford, New York: Oxford University Press, 1988), pp. 498, 500.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]