Eksperyment Filadelfia
Z Wikipedii
Eksperyment Filadelfia (Projekt Tęcza, względnie Eksperyment Filadelfijski) – nazwa tajnego eksperymentu naukowego, rzekomo przeprowadzonego przez Marynarkę Wojenną Stanów Zjednoczonych.
Eksperyment miał być przeprowadzony 28 października 1943 r. na amerykańskim okręcie USS Eldridge, stacjonującym w Bazie Sił Morskich USA w porcie Filadelfia i zakończyć się tragedią.
Większość współczesnych opisów tych wydarzeń opiera się na relacjach Alfreda Bielka, który podaje się za ich naocznego świadka.
Spis treści |
[edytuj] Teoria dotycząca celu eksperymentu
Według spekulacji, eksperyment miał dowieść istnienia i zbadać właściwości jednobiegunowego pola magnetycznego. Teorię pod nazwą Jednolita teoria pola stanowiącą podstawy eksperymentu miał opracować Albert Einstein w latach 1925-1927. Jedną z cennych z punktu widzenia wojska właściwości takiego nieznanego współczesnej fizyce pola byłoby odchylanie promieni światła nawet o kilka procent, co miałoby umożliwić ukrycie obiektu, znajdującego się w obszarze działania takiego pola. To mogłoby pozwolić na zakamuflowanie statków i innych jednostek o znaczeniu militarnym i dawałoby znaczną przewagę taktyczną.
W przygotowaniach do eksperymentu miał uczestniczyć sam Albert Einstein oraz dwaj inni wybitni fizycy: John von Neumann i Nikola Tesla (choć ten drugi zmarł 7 stycznia 1943 r. w Nowym Jorku, czyli 9 miesięcy przed datą eksperymentu). Dla poparcia wiarygodności tej hipotezy, jej zwolennicy przytaczają informacje zawarte w archiwum personalnym armii amerykańskiej w St. Louis, według których Albert Einstein zatrudniony był czasowo w Departamencie Marynarki Wojennej USA jako pracownik kontraktowy Służb Specjalnych, w charakterze konsultanta naukowego Biura Uzbrojenia. Kontrakt naukowca z US Navy miał trwać od 31 maja 1943 r. do 29 czerwca 1946 r.[1].
[edytuj] Przebieg eksperymentu
Według relacji, okręt, na którego pokładzie wygenerowano jednorodne pole magnetyczne, po kilku minutach działania tego pola otoczony został szarą mgłą, a następnie stał się całkowicie niewidoczny, czemu towarzyszył oślepiający błysk światła. Wskutek eksperymentu, któremu w niektórych relacjach dodatkowo towarzyszyła teleportacja jednostki, znaczna część załogi rzekomo poniosła śmierć, zaginęła lub zapadła na choroby umysłowe.
[edytuj] Wiarygodność relacji
Informacje na temat eksperymentu publikowały przede wszystkim grupy paranaukowe, badacze zjawisk paranormalnych oraz prasa sensacyjna. Jako świadków zdarzenia cytowano m.in. marynarzy z innego okrętu (USS Andrew Furuseth), który miał wówczas stacjonować obok USS Eldridge[1].
Teoriom tym stanowczo zaprzeczyła większość członków załogi oraz przedstawiciele rządu; według tych relacji, Eldridge brał udział w badaniach naukowych, ale miały one zdecydowanie mniej tajemniczą naturę: badano na przykład możliwości wykorzystania pól magnetycznych do stworzenia osłony przeciwtorpedowej wokół okrętu.
Z braku przekonujących dowodów wskazujących, by równie niewyjaśnialny w ramach współczesnej fizyki eksperyment w ogóle się odbył lub miał porównywalnie tragiczne skutki, ta wersja wydarzeń nigdy nie zdobyła akceptacji kręgów naukowych i historyków.
[edytuj] Ekranizacja wydarzeń
W oparciu o przekazy na temat eksperymentu nakręcono dwa filmy science-fiction:
- w 1984 r. Eksperyment Filadelfia w reżyserii Stewarta Raffilla,
- w 1993 r. Eksperyment Filadelfia II w reżyserii Stephena Cornwella.
[edytuj] Bibliografia
- Charles Berlitz, William L. Moore, Eksperyment "Filadelfia", Amber, 2005, ISBN 83-241-2422-5
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Carles Berlitz: Das Bermuda Dreieck-Fenster zum Kosmos?, Wydawnictwo Droemer Knaur, Monachium (Niemcy), 1977 r. ISBN 3-426-03500-6
