Epaminondas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Epaminondas

Epaminondas (ur. ok. 420 p.n.e., zm. 362 p.n.e.), tebański wojskowy i polityk.

Był współtwórcą potęgi Teb (działał z Pelopidasem, inną wybitną postacią, a zarazem przyjacielem). Dokonał reformy armii, złamał potęgę Sparty i podbił część Peloponezu. Największe zwycięstwa nad Spartanami odniósł w 371 p.n.e. pod Leuktrami, gdzie zastosował po raz pierwszy nowatorski szyk skośny, i w 362 p.n.e. pod Mantineją. W tej drugiej bitwie został śmiertelnie zraniony.

Wprowadzone przez Epaminondasa reformy w taktyce wojskowej wykorzystał macedoński król Filip II, który w młodości przebywał w Tebach przez dwa lata jako zakładnik. Dzięki temu Macedonia stała się potęgą. Następca Filipa Aleksander Wielki doprowadził taktykę Epaminondasa do perfekcji.

O Epaminondasie pisał w Żywotach równoległych Plutarch, ale biografia ta nie dochowała się do naszych czasów.