Estuary English

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Estuary English (EE, New London Voice) - odmiana wymowy języka angielskiego używana współcześnie głównie w południowo-wschodniej Anglii. Termin ten (dosłownie: "Angielski ujścia rzeki") został wprowadzony w 1984 przez brytyjskiego lingwistę Davida Rosewarne. Estuary English jest mieszaniną cech charykterystycznych dla Cockney i Received Pronunciation[1].

Geografia i socjolingwistyka[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Estuary English wywodzi się stąd, że miejscem powstania tego dialektu jest region ujścia Tamizy. Obecnie EE można usłyszeć również w Londynie, na północ aż do Norwich i na zachód aż do Kornwalii.

EE jest szczególnie popularny wśród młodych ludzi w Anglii ponieważ jest postrzegany jako wyrafinowany lecz neutralny klasowo, w przeciwieństwie do RP uważanego za wymowę "elitarną". EE można dziś usłyszeć w BBC, Izbie Gmin i wśród biznesmenów. Tradycjonaliści używający RP nazywają EE pogardliwie "Rivermouth", uważając ten sposób mówienia za nienaturalny i prostacki.

Fonetyka[edytuj | edytuj kod]

Wśród użytkowników Estuary English istnieje zróżnicowanie fonetyczne, jako że wpływ na rozwój tej odmiany miał zarówno tradycyjny akcent londyński Cockney jaki i RP[2]. Niemniej za cechy charakterystyczne EE uchodzą:

"A real salesman will always feel like a fool if he fails to sell or his deal falls through."
  • Wymowa /r/ zbliżona akustycznie do amerykańskiej, choć zamiast retrofleksji występuje uniesienie centralnej części języka
  • przejście nagłosowego [ð] w [d] (zwłaszcza w Londynie)[3]
  • Spółgłoska [t] zastępowana zwarciem krtaniowym w pozycji na końcu sylaby
  • Dyftong [eɪ] wymawiany szerzej jako [ɛɪ], [ʌɪ] lub [æɪ].
  • Przesunięcie [u:] ku przodowi, w kierunku [ʉ:]
  • Akcentowanie przyimków i czasowników posiłkowych.

Inne cechy[edytuj | edytuj kod]

W porównaniu z tradycyjną angielszczyzną brytyjską w Estuary English występuje więcej amerykanizmów słownikowych i gramatycznych. Nie spotyka się natomiast form gramatycznych typowych dla Cockneya.

Przypisy

  1. Akcenty angielskie - Cockney, Received Pronunciation, Estuary English. [dostęp 2013-01-20].
  2. Paweł Rogaliński: British Accents: Cockney, RP, Estuary English. Łódź: 2011, s. 10-11. ISBN 978-83-272-3282-3.
  3. A handbook of varieties of English: a multimedia reference tool, Edgar Werner Schneider, Bernd Kortmann

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]