Eva Cassidy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eva Cassidy
Imię i nazwisko Eva Cassidy
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1963
 Stany Zjednoczone (Oxon Hill, Maryland)
Data i miejsce śmierci 2 listopada 1996
 Stany Zjednoczone (Bowie, Maryland)
Instrument gitara
Gatunek Blues, Folk, Jazz
Zawód piosenkarka
Aktywność 19811996
Wytwórnia płytowa Blix Street,
Eva Music,
Liason
Współpracownicy
Keith Grimes,
Lenny Williams,
Chris Biondo,
Raice McLeod
Zespół
Easy Street,
The Honeybees,
Characters Without Names,
Method Actor,
Eva Cassidy Band
Strona internetowa

Eva Cassidy (ur. 2 lutego 1963 w Oxon Hill w stanie Maryland, zm. 2 listopada 1996 w miejscowości Bowie w stanie Maryland) – amerykańska piosenkarka.

Chociaż posiadała możliwości wokalne sprawdzone w szerokim repertuarze (jazz, blues, folk, gospel, country i pop), przez całe życie nie była szerzej znana poza okolicami Waszyngtonu.

Po śmierci jej nagrania zostały wydane i okazały się znaczącym sukcesem, osiągając łączną sprzedaż ponad 4 mln egzemplarzy. Na początku 2001 album Songbird dotarł do 1. miejsca brytyjskiej listy najlepiej sprzedających się albumów (nakład łączny 1 mln egzemplarzy).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Eva Cassidy urodziła się jako trzecie z czwórki dzieci Hugh i Barbary Cassidy. Od lat dziecięcych wykazywała wyjątkowe zdolności artystyczne i muzyczne. W wieku 9 lat otrzymała od ojca gitarę i zaczęła występować z rodzeństwem na spotkaniach rodzinnych.

Kiedy Eva Cassidy była nastolatką nie zdawała sobie sprawy ze swego talentu wokalnego i nigdy nie myślała o karierze piosenkarki. Jednak okazjonalnie występowała ze szkolnym zespołem i uzyskiwała bardzo pochlebne opinie o swojej twórczości.

Ze względu na znaczną nieśmiałość miała duże problemy przy występach przed publicznością szerszą niż rodzina czy grono znajomych.

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

W wieku 18 lat Cassidy zaczęła karierę profesjonalną występując z zespołem o nazwie Easy Street z okolic Waszyngtonu. Zespół występował w różnych miejscach na weselach, przyjęciach i w pubach.

Podczas lata 1983 Eva Cassidy śpiewała akompaniując sobie na gitarze w Wild World Theme Park w stanie Maryland. W tym czasie współpracowała ze swoim bratem Danem i razem opracowali wiele z repertuaru, który Cassidy wykorzystywała w swojej późniejszej karierze piosenkarskiej.

W latach 80. XX wieku Eva Cassidy współpracowała z kilkoma zespołami między innymi soulowym zespołem The Honeybees i zespołem Characters Without Names. Cassidy była współautorką wielu utworów wraz z innymi członkami tych zespołów, a były one nagrywane w różnych domowych studiach nagraniowych.

Po zakończeniu szkoły Eva Cassidy, przez pewien czas studiowała sztuki piękne, lecz rozczarowana zaczęła pracować w szkółce ogrodniczej i przy produkcji mebli w miejscowości Annapolis.

W 1986, wieloletni przyjaciel Dave Lourim przekonał Cassidy do nagrania partii wokalnych dla jego pop-rockowej grupy Method Actor (utwory z tej sesji nagraniowej zostały wydane dopiero w 2002). W studiu poznała basistę i producenta dźwięku Chrisa Biondo, który zachęcił ją do zajęcia się śpiewaniem i pomógł jej znaleźć pracę w chórkach różnych wykonawców. W 1990 Biondo udało się przekonać Cassidy, by utworzyć kwintet Eva Cassidy Band i zespół ten zaczął występy w okolicach Waszyngtonu. Mimo problemów Evy Cassidy z występami przed publicznością zespół ten zaczął zdobywać w okolicy coraz szerszą grupę fanów.

Nagrania albumów[edytuj | edytuj kod]

W 1992 Biondo przedstawił nagrania demo Evy Cassidy znanemu wokaliście jazzowemu i bluesowemu Chuckowi Brownowi. W wyniku tego powstało pierwsze komercyjne nagranie tej piosenkarki, wspólny album pt. The Other Side, na którym Cassidy wykonywała standardy takie jak "Fever", "God Bless the Child" (Billie Holiday), a także wybitną interpretację utworu "Somewhere Over the Rainbow".

Od tego czasu Cassidy zaczęły interesować się różne wytwórnie płytowe, lecz wymagało to zawężenia repertuaru do jednego gatunku muzycznego np. pop lub jazz, na co wokalistka się nie zgadzała.

W styczniu 1996 Cassidy nagrała album koncertowy "Live at Blues Alley", który zebrał pochlebne recenzje (np. Washington Post pisał "She could sing anything and make it sound like the only music that mattered"). Jednak Cassidy nie była zadowolona z tego nagrania i rozpoczęła nagrywanie albumu studyjnego, który ostatecznie został wydany w 1997 pod tytułem Eva By Heart.

Latem Cassidy wyjechała do Annapolis i pracowała tworząc malowidła ścienne dla szkół podstawowych.

Choroba i śmierć[edytuj | edytuj kod]

Podczas koncertu promującego ten album w lipcu 1996 Eva Cassidy zaczęła odczuwać bóle w biodrze, które przypisywała pracy przy malowaniu sufitu. Ból jednak nie mijał i u piosenkarki rozpoznano zaawansowaną postać nowotworu, czerniaka złośliwego. Okazało się, że we wrześniu 1993 Cassidy usunięto znamię, które wykazywało cechy nowotworu złośliwego, jednak artystka zaniedbała wizyty kontrolne, co spowodowało, że nawrót choroby nie został odpowiednio wcześnie wykryty.

Stan zdrowia Evy Cassidy szybko się pogarszał i we wrześniu, poruszając się z pomocą sprzętu rehabilitacyjnego dała ostatni koncert-benefis dla grupy przyjaciół i wielbicieli jej talentu. Podczas tego koncertu zaśpiewała utwór "What a Wonderful World"[1].

Zmarła 2 listopada 1996 w wieku 33 lat na czerniaka złośliwego.

Popularność po śmierci[edytuj | edytuj kod]

W 1998 wydano kompilację nagrań z trzech poprzednich albumów pod tytułem Songbird. Ten album pozostawał praktycznie nieznany przez kilka następnych lat. Dopiero kiedy prezenter muzyczny Terry Wogan z BBC Radio 2 odkrył artystkę, rozpoczęła się fala zainteresowania tą płytą. W 2001 roku zarówno album jak i singel Fields of Gold znalazły się na pierwszych miejscach brytyjskich list przebojów. Sting – autor piosenki – wzruszył się do łez słuchając wersji zaśpiewanej przez Evę Cassidy[2]. Później album Songbird zyskał dużą popularność także w wielu krajach europejskich, a w USA uzyskał miano złotej płyty.

Od tego czasu ukazały się dwie inne płyty-kompilacje Time After Time (2000) i Imagine (2002). W roku 2001 została wydana książka o życiu i twórczości Evy Cassidy, która powstała w oparciu o wywiady z rodziną, przyjaciółmi i współpracownikami. Wersja tej książki w twardej oprawie rozeszła się w nakładzie ponad 100 tys. egzemplarzy. Do tej pory nie ukazała się w USA.

W marcu 2001 w amerykańskiej stacji telewizyjnej ABC w programie "Nightline" pokazano udany film dokumentalny o Evie Cassidy, podobnie brytyjska ITV pokazała ten film w programie "Tonight with Trevor McDonald" w maju 2001.

Amerykańska łyżwiarka figurowa Michelle Kwan przedstawiła muzykę Evy Cassidy (utwór Fields of Gold) publiczności podczas występów pokazowych w czasie Zimowych Igrzysk Olimpijskich w roku 2002.

W 2003 American Tune stał się trzecią z kolei płytą Evy Cassidy, która dotarła do pierwszego miejsca na liście najlepiej sprzedających się albumów w Wielkiej Brytanii. Dotąd nie osiągnął tego pośmiertnie żaden inny wykonawca, nawet Elvis Presley.

Muzycy towarzyszący[edytuj | edytuj kod]

Zespół muzyków towarzyszący Evie Cassidy:

  • Keith Grimes, gitara
  • Lenny Williams, keyboard
  • Chris Biondo, bass
  • Raice McLeod, perkusja

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]