Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2002

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Olympic rings with white rims.svg
XIX Zimowe Igrzyska Olimpijskie

Salt Lake 2002 torch cu.jpg
Gtk-go-back-ltr.svg IO 1998 IO 2006 Gtk-go-forward-ltr.svg
Stolica igrzysk  Stany Zjednoczone
Salt Lake City
Liczba ekip 77
Liczba sportowców 2399
(1513 mężczyzn i 886 kobiet)
Liczba konkurencji 78 w 9 dyscyplinach
Otwarcie 8 lutego 2002
Oficjalne otwarcie Prezydent USA George W. Bush
Zamknięcie 24 lutego 2002
Przysięga olimpijska Jim Shea jr.
Znicz olimpijski Hokejowa reprezentacja USA, która dokonała Cudu na lodzie, na czele z Mikiem Eruzionem
Stadion Rice-Eccles Stadium
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

XIX Zimowe Igrzyska Olimpijskie odbyły się w amerykańskiej miejscowości Salt Lake City od 8 do 24 lutego 2002. Startowało 2527 zawodników z 78 krajów. Igrzyska otworzył prezydent USA George W. Bush.

Wybór gospodarza[edytuj | edytuj kod]

Do organizacji zimowych igrzysk olimpijskich w 2002 roku kandydowało cztery miasta: Quebec, Sion, Östersund oraz Salt Lake City. W czerwcu 1995 roku w Budapeszcie, Międzynarodowy Komitet Olimpijski wybrał z tego grona miasto organizatora igrzysk.

Miasta starające się o organizację XIX Zimowych Igrzyskach Olimpijskich
Wyniki głosowania na gospodarza Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2002
Miasto Państwo Runda 1
Salt Lake City  Stany Zjednoczone 54
Östersund  Szwecja 14
Sion  Szwajcaria 14
Quebec  Kanada 7

Ostatecznie gospodarza wyłoniono 16 czerwca 1995 roku, podczas 104. sesji Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w Budapeszcie. Już w pierwszej turze głosowania, z liczbą 54 głosów, zwyciężyło amerykańskie Salt Lake City.

Dyscypliny olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Państwa uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

Państwa uczestniczące

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Dyscypliny pokazowe[edytuj | edytuj kod]

Hasło[edytuj | edytuj kod]

Rozpal w sobie ogień (ang. Light The Fire Within).

Skandale[edytuj | edytuj kod]

Podczas Igrzysk Olimpijskich w Salt Lake City ujawniono dwa poważne skandale, pierwszy z nich dotyczył Hiszpana urodzonego w Niemczech Johanna Mühlegga, któremu udowodniono stosowanie dopingu farmakologicznego, ale odebrano mu tylko jeden złoty medal. Drugi skandal dotyczył sędziego, który oszukiwał w konkurencjach łyżwiarstwa figurowego.

Konkurencje[edytuj | edytuj kod]

Biathlon[edytuj | edytuj kod]

Głównym sportowcem tych igrzysk był norweski mistrz biathlonu Ole Einar Bjørndalen, który zdobył cztery złote medale

Kombinacja norweska[edytuj | edytuj kod]

Kombinację zdominował Fin Samppa Lajunen który zdobył 3 złote medale.

Narciarstwo alpejskie[edytuj | edytuj kod]

Chorwatka Janica Kostelić wygrała wszystkie konkurencje w kombinacji, slalomie i w gigancie i była druga w super gigancie. Norweski narciarz Kjetil André Aamodt zdobył 2 złote, 2 srebrne i 2 brązowe medale w kombinacji i super gigancie.

Hokej[edytuj | edytuj kod]

W konkurencjach hokejowych nowością było wprowadzenie hokeju kobiet. Wszystkie rywalizacje wygrała drużyna Kanady, zdobywając dwa złote medale.

Skoki narciarskie[edytuj | edytuj kod]

Przed konkursem skoków narciarskich zastanawiano się, kto będzie "królem" obu skoczni (Polak, Adam Małysz i Niemiec Sven Hannawald). Konkursy niespodziewanie wygrał Szwajcar Simon Ammann. Drugie miejsce zajął Adam Małysz, zdobywając jeden srebrny i jeden brązowy medal.

Polacy na ZIO[edytuj | edytuj kod]

Największym sukcesem Polaków były dwa medale Adama Małysza. Czwarte miejsce zdobyła jeszcze Jagna Marczułajtis w slalomie równoległym snowboardzistek. Był to najlepszy występ Polaków na zimowych igrzyskach między latami 1972, a 2010.

Silver medal.svg medal srebrny[edytuj | edytuj kod]

Bronze medal.svg medal brązowy[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja medalowa[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja medalowa
Lp. Państwo złoto srebro brąz razem
1  Norwegia 13 5 7 25
2  Niemcy 12 16 8 36
3  Stany Zjednoczone 10 13 11 34
4  Kanada 7 3 7 17
5  Rosja 5 4 4 13
6  Francja 4 5 2 11
7  Włochy 4 4 5 13
8  Finlandia 4 2 1 7
9  Holandia 3 5 0 8
10  Austria 3 4 10 17
Zapalenie znicza olimpijskiego podczas otwarcia ZIO w Salt Lake City