Fala podłużna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rys. 1. Fala płaska w ośrodku dwuwymiarowym
Fala kołowa w ośrodku dwuwymiarowym

Fala podłużnafala, w której drgania odbywają się w kierunku zgodnym z kierunkiem jej rozchodzenia się. Przykładem fali podłużnej jest fala dźwiękowa.

Fale ciśnienia[edytuj | edytuj kod]

W ośrodku sprężystym podłużna harmoniczna fala płaska biegnąca w kierunku dodatnim wzdłuż osi x (rys.1) opisana jest zależnością:

y(x,t)\,=y_{0}\cos (\omega t-kx+\varphi )

gdzie:

y – miara odkształcenia ośrodka (np.: ciśnienie w powietrzu, naprężenie w ciele stałym)
y0 – amplituda fali,
kliczba falowa,
x – współrzędna w kierunku, w którym rozchodzi się fala,
ωczęstość kołowa,
tczas,
φfaza początkowa fali.

Równanie podłużnej fali kulistej ma postać

y(x,t)\,=y_{0}\cos (\omega t-\overrightarrow{k}\cdot \overrightarrow{r}+\varphi )

gdzie

\overrightarrow{k}\, - wektor falowy, którego kierunek i zwrot wskazują kierunek i zwrot ruchu czoła fali w danym miejscu.
\overrightarrow{r}\, - wektor wodzący.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]