Fale delta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fale delta

Fale delta – fale mózgowe o wysokiej amplitudzie i częstotliwości 1–4 Hz, które mogą być rejestrowane w elektroencefalografii[1] (EEG) i zazwyczaj wiążą się ze snem wolnofalowym.

Fale delta występują najczęściej podczas fazy 4 NREM snu, stanowiąc 50% lub więcej zapisu EEG podczas tej fazy[2].

Zmiany w trakcie życia[edytuj | edytuj kod]

Analiza EEG noworodków w stanie czuwania wskazuje, że aktywność fal delta jest dominująca. W EEG w stanie czuwania u dzieci w 5 roku życia fale delta nadal występują często[3].

Podczas dorastania aktywność fal delta we śnie wolnofalowym spada. Stwierdzono spadek o 25% pomiędzy 11. a 14. rokiem życia[4].

Choroby[edytuj | edytuj kod]

Duże ilości fal delta działalności nie są powszechne u zdrowych dorosłych w stanie czuwania. Jednakże wykazano w wielu badaniach obecność zwiększonej aktywności delta u dorosłych w stanach zatrucia lub delirium oraz u osób ze zdiagnozowaną demencją lub schizofrenią[5].

Przypisy

  1. Walker, Peter: Chambers dictionary of science and technology. Edinburgh: 1999. ISBN 0-550-14110-3.
  2. Gross, Richard E.: Psychology: the science of mind and behaviour. London: 1992. ISBN 034056136x.
  3. Taylor, Eric; Rutter, Michael: Child and adolescent psychiatry. Oxford: 2002. ISBN 0-632-05361-5.
  4. Brain Wave Changes In Adolescence Signal Reorganization Of The Brain.
  5. Hales, Robert E.; Yudofsky, Stuart C.: The American Psychiatric Publishing Textbook of Neuropsychiatry and Behavioral Neurosciences, Fifth Edition (American Psychiatric Press Textbook of Neuropsychiatry). 2007. ISBN 1-58562-239-7.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.