Felicyta z Rzymu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święta
Felicyta z Rzymu
męczennica
GNM - Glasscheibe Felicitas.jpg
Św. Felicyta z głowami synów.
Data urodzenia w II wieku
Rzym
Data śmierci ok. 164
Rzym
Kościół/
wyznanie
katolicki, prawosławny
Wspomnienie 23 listopada (kat.)
25 stycznia/7 lutego (praw.)
Patronka kobiet i matek
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Felicyta z Rzymu, cs. Muczenica Filicitata (zm. ok. 160 lub 165 w Rzymie) – męczennica chrześcijańska za czasów cesarza Antonina lub Marka Aureliusza, święta Kościoła katolickiego.

Prawdopodobnie pierwowzorem Felicyty z Rzymu była Felicyta z Kartaginy[1], z której legenda uczyniła matkę siedmiu synów i nawiązuje do historii Eleazara oraz śmierci siedmiu braci machabejskich i ich bohaterskiej matki, którzy za czasów Antiocha IV Epifanesa (zm. 164 p.n.e.) ponieśli śmierć męczeńską (4 Księga Machabejska)[2].

Według tradycji z VI wieku Felicyta była bogatą rzymską wdową i matką siedmiu synów o imionach[3]:

  • Aleksander,
  • Witalis,
  • Marcjalis (ur. ok. 158)[4],
  • January,
  • Feliks,
  • Filip,
  • Sylwan.

Cała rodzina gorliwie wyznawała chrześcijaństwo. Gdy aresztowano ich z powodu wiary, synowie, za przykładem matki, odmówili złożenia ofiary pogańskim bogom. Felicyta musiała patrzeć na egzekucję swoich dzieci, po czym sama została ścięta. Pochowano ją przy Via Salaria.

Dzień obchodów

Wspomnienie liturgiczne św. Felicyty w Kościele katolickim obchodzono 23 listopada, a jej synów, Świętych Siedmiu Braci, 10 lipca. W 1969 roku (po Soborze watykańskim II) ich kult ograniczono do kalendarza lokalnego.

Cerkiew prawosławna wspomina męczennicę 25 stycznia/7 lutego[5], tj. 7 lutego według kalendarza gregoriańskiego.

Do świętej Felicyty zwracają się kobiety, które pragną urodzić synów.

W ikonografii przedstawiana jest z mieczem bądź otoczona przez siedmiu synów.

Wątpliwości

Brak historycznych podstaw, że pochowani na czterech cmentarzach rzymscy męczennicy wspominani wspólnie 10 lipca byli braćmi. Ciekawym również wydaje się fakt, że nie zostali wcześniej ujęci w Martyrolgium Romanum z IV wieku.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Święte męczennice Perpetua i Felicyta na brewiarz.katolik.pl [ostatnia aktualizacja: 28.04.2010]
  2. Apokryfy Starego Testamentu - Księga Machabejska IV (Encyklopedia "Okiem")
  3. Saint Felicity of Rome na SQPN.com (ang.)
  4. Saint Martialis na SQPN
  5. podwójne datowanie

Bibliografia[edytuj]