Kult świętych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święci na witrażu w praskiej katedrze św. Wita


Kult świętych – w katolicyzmie i prawosławiu szczególny szacunek do osób uważanych za zbawione, oraz do świętych aniołów. Celami tego kultu są chwała Boża, umocnienie świętości ludu Bożego, przykład do naśladowania i wstawiennictwo przed Bogiem.[1] Do świętych można zwracać się z prośbą o wstawiennictwo do Boga. Kult świętych jest ucieleśnieniem wiary w nierozłączną wspólnotę całego mistycznego Ciała Chrystusa, to znaczy Kościoła pielgrzymującego, oczyszczającego się w czyśćcu i chwalebnego w niebie. [2]

Katolicyzm[edytuj | edytuj kod]

W katolicyzmie szczególny szacunek należy się Maryi, jako matce Jezusa Chrystusa, która według katolików z uwagi na brak grzechu pierworodnego (niepokalane poczęcie) i uczynkowego jest najwyższym wzorem świętości (poza Trójcą Świętą).

Prawosławie[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z postanowieniami VII Soboru Powszechnego w Nicei (rok 787) prawosławni oddają cześć (gr. προσκύνηση - pokłon, w odróżnieniu od gr. λατρεία - adoracja, przynależna jedynie Bogu) świętym, przede wszystkim ich relikwiom, jako przebóstwionym ciałom świętych oraz przedstawiającym ich ikonom.

Protestantyzm[edytuj | edytuj kod]

Wyznania protestanckie odrzucają kult świętych, ponieważ:

  • Teologia protestancka zakłada zbawienie człowieka poprzez "zakrycie" jego grzechów przez ofiarę krzyżową Chrystusa. Człowiek zbawiony jest tak samo zbrukany grzechami jak niezbawiony, Bóg jednak tych grzechów u niego nie dostrzega. Z powodu tych różnic protestanci nie uważają za stosowne czcić świętych będących wg nich takimi samymi grzesznikami jak inni ludzie (List do Rzymian 3:23). Poza tym protestanci uważają, iż każdy chrześcijanin jest świętym, gdyż został zbawiony przez Chrystusa i uświęcony przez jego krzyżową ofiarę, nie zaś przez własne zasługi (List do Rzymian 3:24-28).
  • Na podstawie pewnych fragmentów Nowego Testamentu i sformułowanej na ich podstawie sztandarowej zasadzie reformacji Solus Christus, protestanci uważają, iż istnieje tylko jeden pośrednik między Bogiem a człowiekiem - Jezus Chrystus i tylko do niego należy zwracać się z prośbami w modlitwach (1 List do Tymoteusza 2:5-6).
  • Protestanci w myśl zasady Soli Deo gloria chwałę i część oddają wyłącznie Trójjedynemu Bogu, gdyż tylko taki kult uznają za biblijnie uzasadniony.

Anglikanizm[edytuj | edytuj kod]

W 39 artykułach wiary Kościoła anglikańskiego odrzuca się pośrednictwo świętych. W łonie anglikanizmu działa jednak od XIX wieku tzw. Ruch Oksfordzki, którego zwolennicy dążą do przywrócenia praktyki modlitwy za ich pośrednictwem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy