Męczennicy wczesnochrześcijańscy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Obraz T. E. Breitenbacha przedstawiający – od lewej – św. Szczepana, Bartłomieja Apostoła i Pawła z Tarsu.

Męczennicy chrześcijańscyświęci i błogosławieni Kościoła katolickiego i prawosławnego, którzy ponieśli męczeńską śmierć ze względu na bycie chrześcijanami. Wykaz zawiera informacje o męczennikach zabitych do podziału chrześcijaństwa w 1054 roku. Dokładna ich liczba nie jest znana, dlatego poniższa lista jest niepełna[1].

Okres prześladowań[edytuj | edytuj kod]

W czasach cesarzy rzymskich chrześcijaństwo było religią rozwijającą się. Ze względu jednak na monoteistyczny charakter religii i jej dynamiczną ekspansję niektórzy z cesarzy, zwłaszcza upatrujący w mitologicznych wierzeniach uniwersalny rdzeń jedności państwa, wydawali edykty godzące w wolność chrześcijan. Tak ustanowione prawo spowodowało powstanie okresów prześladowań nazywanych od imion cesarzy nakazujących piętnowania. Między właściwymi okresami prześladowań chrześcijanie ponosili śmierć zazwyczaj na podstawie praw ustanowionych wcześniej.

Męczennicy opisani w Biblii[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania za Nerona (54–68)[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania w latach 68–80[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania za Domicjana (81–96)[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania za Trajana (98–117)[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania za Hadriana (117–138)[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania za Antonina Piusa (138–161)[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania za Marka Aureliusza (161–180)[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania za Septymiusza Sewera (193–211)[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania za Aleksandra Sewera (222–235)[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania za Maksymina Traka (235–238)[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania za Decjusza (249–251)[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania za Waleriana (253–260) i Galiena (253–268)[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania za Klaudiusza II Gockiego (268–270)[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania za Aureliana (270–275)[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania za Probusa (276–282)[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania za Dioklecjana (284–305) i Maksymiana (286–305)[edytuj | edytuj kod]

Prześladowania za Galeriusza (305–311) i Maksymina II Dazy (305–313)[edytuj | edytuj kod]

Wolność religijna – działalność misyjna[edytuj | edytuj kod]

W 313 wydany został Edykt mediolański, który gwarantował wolność religijną, w tym wolność dla chrześcijan. Od tej pory, z wyjątkiem czasów panowania Licyniusza (od czasu konfliktu ze św. Konstantynem ok. 320 do 325) i Juliana Apostaty (361–363) męczeństwo było przede wszystkim wynikiem działalności misyjnej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Martyr (Męczennicy)Catholic Encyclopedia [dostęp: 2010-10-29] (ang.)
  2. Dz 7,57-60 w przekładach Biblii.
  3. Dz 12,1–3 w przekładach Biblii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Źródła w obcych językach