Ferrytyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Struktura ferrytyny

Ferrytynabiałko kompleksujące jony żelaza Fe3+ i przechowujące je w wątrobie.

Ferrytyna pełni istotną funkcję we wszystkich żywych organizmach, utrzymując żelazo w dostępnej i nieszkodliwej formie. Jej synteza jest ściśle regulowana zarówno na etapie transkrypcji, jak i translacji, a na ekspresję genu ferrytyny wpływa wiele czynników.

Ferrytyna w diagnostyce medycznej[edytuj | edytuj kod]

Stężenie ferrytyny oznaczane w osoczu metodami immunochemicznymi pozwala ocenić (w przypadku nieobecności zakażenia, stanu zapalnego i innych wywołujących reakcję ostrej fazy) zapasy żelaza ustroju.

Wartości prawidłowe
  • kobiety
    • 10-200 μg/l[1]
    • 15-200 μg/l[2]
  • mężczyźni
    • 15-400 μg/l[1]
    • 12-150 μg/l[2]

Przyczyny zwiększonego stężenia ferrytyny w osoczu:

  1. Reakcja ostrej fazy
  2. Przeładowanie żelazem (hemochromatoza)
  3. Niedokrwistość chorób przewlekłych (podwyższona albo w normie)

Przyczyny obniżonego stężenia ferrytyny w osoczu:

  1. Niedobór żelaza w ustroju (czułość 50%, swoistość 99% przy stężeniu <12 μg/l[1])

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Choroby wewnętrzne, tom II. Andrzej Szczeklik (red.). Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, s. 1414-1415. ISBN 83-7430-069-8.
  2. 2,0 2,1 Interpretacja wyników badań krwi i moczu. [dostęp 2010-09-14].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.