Filon z Laryssy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Filon z Laryssy - (ur. w drugiej połowie II w p.n.e., zm. I w. p.n.e.) - filozof platońskiej Akademii doby eklektyzmu (czwarta Akademia).

Był uczniem Kleitomachosa i po jego śmierci ok. 110 r. p.n.e. został scholarchą Akademii. Po wybuchu wojen Rzymu z Mitrydatesem przeniósł się do Rzymu, gdzie pozostał (prawdopodobnie) aż do śmierci. Był nauczycielem Cycerona

Nauczał, że mimo że stoickie kryterium prawdy nie wytrzymuje krytyki sceptycyzmu, nie wynika z tego że rzeczy są niezrozumiałe obiektywnie, lecz że to my ich nie rozumiemy. Może istnieć jakieś inne kryterium prawdy, które taką krytykę wytrzyma, ponieważ z natury rzeczy mogą być zrozumiałe.

Nie należy więc całkowicie odrzucać pojęcia prawdy. Należy przyjąć odróżnienie prawdy od fałszu, choć nie posiadając kryterium odróżniania tego co jest prawdą i posiadając jedynie pozory, możemy stwierdzić tylko to co prawdopodobne.

Filon przyjmuje prawdę odciśniętą w duszy i umyśle, której jednak nie można ująć ani zrozumieć na poziomie obiektywnej pewności.

Wraz z jego poglądami przezwyciężono sceptycyzm panujący dotychczas w Akademii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Giovanni Reale: Historia filozofii starożytnej. T. 3. Lublin: Wydawnictwo KUL, 2004, s. 526-532. ISBN 83-7363-194-1.