Fizylierzy (XVII wiek)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy fizylierów w XVII i XVIII wieku. Zobacz też: Fizylierzy - stronę ujednoznaczniającą.
Pruscy fizylierzy

Fizylierzy - żołnierze piechoty uzbrojeni w strzelby skałkowe, zwane fuzjami (stąd nazwa). W XVIII wieku zastąpili muszkieterów.

Fizylierzy pojawili się wraz z bronią skałkową w końcu XVII wieku (pierwszy w dziejach regiment fizylierów został utworzony w 1671 roku jeszcze za panowania Ludwika XIV - byli to tzw. królewscy fizylierzy), jednak dopiero w XVIII wieku oddziały dotychczasowych muszkieterów masowo były przemianowywane na odpowiednie jednostki fizylierów. Nazwa muszkieterów utrzymywała się jednak długo i można ją było spotkać nawet w XIX wieku.

W drugiej połowie XVIII wieku nazwę fizylierów otrzymała w Prusach lekka piechota, która zorganizowana była w samodzielene bataliony. Od końca XVIII wieku do połowy XIX wieku nazwę fizylierów w europejskich armiach nosiła większość piechoty. W każdym baonie nazwę taką nosiły wszystkie kompanie z wyjątkiem dwóch wyborczych (grenadierów i woltyżerów). Później (druga połowa XIX wieku i XX wiek) nazwa ta pojawiała się sporadycznie.

W Polsce w XVIII wieku regiment piechoty artylerii koronnej, którego zadaniem było eskortowanie dział, nazwany został regimentem fizylierskim. Z czasem przekształcony został w liniowy 5 regiment fizylierów armii koronnej, który od 1776 roku stacjonował w Białymstoku.

 Osobny artykuł: 5 Regiment Fizylierów.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I