Fritjof Capra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Fritjof Capra (ur. 1 lutego 1939) – amerykański fizyk pochodzenia austriackiego.

Urodził się w Wiedniu. W roku 1966 zdobył tytuł doktora fizyki teoretycznej na Uniwersytecie Wiedeńskim. Prowadził prace nad fizyką cząstek elementarnych i teorią systemów, pisywał również książki popularnonaukowe na temat nauki, między innymi Tao fizyki, której podtytuł brzmi Przedstawienie równoległości między współczesną fizyką a mistycyzmem Wschodu. Książka przedstawia tezę, według której fizyka i metafizyka w sposób nieuchronny prowadzą do zdobycia tej samej wiedzy.

Praca[edytuj | edytuj kod]

Po podróży po Niemczech w początkach lat 80. XX wieku, Capra wraz z eko-feministką Charlene Spretnak napisał książkę Green Politica (Zielona polityka), wydaną w roku 1984.

Capra był współautorem scenariusza do nakręconego w roku 1990 filmu Mindwalk w reżyserii jego brata, Berndta Amadeusa Capry, w którym główne role zagrali Liv Ullmann, Sam Waterston i John Heard. Film był częściowo oparty na napisanej przez niego książce The Turning Point. Książka stała się również inspiracją szeroko zakrojonej kampanii reklamowej pod nazwą "The Turning Point Project". Jesienią roku 2000 projekt pod kierownictwem Jerry'ego Mandera i Andrew Kimbrella zamieszczał w gazetach USA Today i The New York Times pełnostronicowe ogłoszenia krytykujące nanotechnologię. Ogłoszenia twierdziły, że zwolennicy nanotechnologii molekularnej nie zastanawiali się nad tym, jak ludzie mogliby żyć bez pracy, mimo że dyskusje tego typu w świecie nanotechnologów są popularne[potrzebne źródło].

W roku 1991 Capra wraz z Davidem Steindtl-Rastem, mnichem benedyktyńskim uznawanym za współczesnego Thomasa Mertona, napisał książkę Belonging to the Universe. Za podstawę przyjmując książkę Thomasa Kuhna The Structure of Scientific Revolutions, opracowanie przedstawiało równoległość nowego myślenia opartego na paradygmatach i religii, które razem tworzą - zdaniem autorów - wzajemnie dający się pogodzić wizerunek wszechświata.

Capra wzywa społeczność Zachodu do porzucenia konwencjonalnego myślenia liniowego i kartezjańskiego pojmowania mechaniki. Krytykując redukcjonistyczne poglądy Kartezjusza, głoszące, że każde zjawisko można poznawać częściami, co pozwala na zrozumienie całości procesu, Capra pozwala czytelnikowi na spojrzenie na świat obiektywnie poprzez pryzmat teorii komplikacji.

Capra rzekomo ustala podstawy do zmiany wielu obowiązujących teorii, jedną z których jest teoria systemów żywych, teoretyczne ramy ekologii. Teoria ta pojawiła się całkowicie dopiero na początku XXI wieku, lecz ma swoje korzenie w kilku dziedzinach nauki, które w pełni rozwinęły się w pierwszej połowie XX wieku - biologii organicznej, psychologii gestaltycznej, ekologii, ogólnej teorii systemów i cybernetyki.

Fizyk i laureat Nagrody Nobla Leon M. Lederman w wydanej w roku 1993 książce The God Particle: If the Universe Is the Answer, What Is the Question? skrytykował opracowanie Tao fizyki[1].

Quote-alpha.png
Wychodząc od rozumowych opisów fizyki kwantowej, [Capra] konstruuje skomplikowane rozszerzenia, całkowicie pozbawione zrozumienia tego, jak wygląda skomplikowane wzajemne zazębianie się eksperymentów i teorii, jak też ile krwi, potu i łez wkładane jest w każdy etap postępu.

Fritjof Capra jest dyrektorem-założycielem "Centrum Edukacji Ekologicznej" mieszczącego się w Berkeley w Kalifornii. Centrum promuje ekologię i myślenie systemowe w szkolnictwie podstawowym i średnim.

Przypisy

  1. Leon Lederman (1993), The God Particle: If the Universe Is the Answer, What Is the Question?, New York: Bantam Doubleday, ISBN 0-385-31211-3, str. 189-193

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]