Gąsior (narzędzie kary)
Gąsior - przyrząd do wykonywania kary za drobniejsze występki. Powszechnie mylnie zwany dybami.
Składał się z dwu słupków i dwu desek zamykanych pomiędzy nimi. W deskach wycięte były otwory na ręce i szyję. Człowieka zamykano w gąsiorze na godzinę lub dłużej "w takiej postawie jakby chodził po ziemi na czworakach". Kara gąsiora nie sprawia wielkich cierpień fizycznych i działa głównie psychologicznie (publiczny wstyd). W razie recydywy bywała wzmacniana przez dodanie "cięgi postronkowej" (chłosty sznurem). Gąsiory znajdowały się przy domach wójtów, sołtysów, na rynkach miejskich i dziedzińcach dworskich.
Wynalazek ten naprawdopodobniej sprowadzono z Niemiec, gdzie miał też taką samą nazwę (Gänserich).
-
Głowa i ręce umieszczone w gąsiorze
-
Gąsior na XIX rycinie. Osobą ukaraną jest Titus Oates
Bibliografia [edytuj]
- Aleksander Brückner, Encyklopedia staropolska, PWN 1990 Warszawa, wyd. pierwsze fotooffsetowe.
- Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska, Wiedza Powszechna 1972 Warszawa, wyd. II.
|
|||||||
|
|||||||
