Galeas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
XVI-wieczny hiszpański galeas wchodzący w skład Wielkiej Armady

Galeas (galeasa; wł. galeazza, tur. mahon) – okręt wiosłowo-żaglowy używany od końca XVI wieku do połowy XVIII wieku.

Wyporność tych okrętów mogła wynosić nawet 500 łasztów, długość dochodziła do 80 metrów, a szerokość do 16 metrów. Obok wioseł napęd okrętu stanowiło ożaglowanie trójkątne rozmieszczone na trzech masztach. Artyleria tych wielkich okrętów porównywalna była niekiedy z liniowcami - dochodziła do 60 dział. Ciężkie działa (30-40) umieszczano na nadbudówkach rufowej i dziobowej. Na śródokręciu ustawiano jedynie lekkie działa - stąd galeasy nie prowadziły głównego ognia burtami, jak to np. czyniły fregaty czy liniowce. Załoga sięgała 700 ludzi, w tym około 400 wioślarzy umieszczonych pod pokładem (na jedno wiosło przypadało ich 5-8).

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, wyd. I, 1967

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]