Generacja Y
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Generacja Y – pokolenie wyżu demograficznego z lat 1986-1995, nazywane jest również "pokoleniem Milenium", "następną generacją" oraz "pokoleniem klapek i iPodów". Po raz pierwszy nazwa ta pojawiła się w 1993 roku, w magazynie "AD Age"[1].
W odróżnieniu od poprzedniej generacji, określanej mianem Generacji X, "oswoili" nowinki technologiczne i aktywnie korzystają z mediów cyfrowych i technologii cyfrowych.
Spis treści |
[edytuj] Cechy charakterystyczne przedstawicieli Generacji Y
- Aktywnie i w każdej dziedzinie życia korzystają z technologii i mediów cyfrowych.
- Żyją w "globalnej wiosce" dzięki dostępowi do internetu mają znajomości na całym świecie.
- Cechuje ich duża pewność siebie.
- Często dłużej mieszkają razem z rodzicami, opóźniając przejście w dorosłość.
- Ważniejsza staje się dla nich jakość życia i doświadczenia życiowe, niż posiadanie[2].
- Są dobrze wykształceni i gotowi dalej się rozwijać.
- Są tolerancyjni i otwarci na to, co inne.
- Nie pamiętają czasów PRL-u. Są pokoleniem "nieskażonym" komunizmem.
[edytuj] Pokolenie Y w pracy
- Chcą pracować, ale nie całe życie - myślą o przyszłości na emeryturze[1], planują długoterminowo, chętnie zakładają własny biznes.
- Nie jest dla nich istotna stabilna praca na dłuższy czas[1][2], często uważani są za nielojalnych pracowników[1].
- Sporą uwagę przywiązują do życia prywatnego, oczekując dużej swobody i elastycznego czasu pracy[1]. Mają duży apetyt na życie i nie chcą się ograniczać - praca nie może ich ograniczać.
- Przełożonych traktują jak równych sobie pracowników, ale z szerszymi kompetencjami[1][3].
- Oczekują od pracodawcy wyznaczania celów i kontroli[2], prowadzenia "za rękę"[3].
- Są świetnie przygotowani do pracy w realiach wolnego rynku i globalizacji[2][3].
- Dobrze rozwiązują częste problemy, ale słabiej radzą sobie z niestandardowymi[3].
[edytuj] Zagrożenia i kontrowersje
- Technologia, z której tak aktywnie korzystają, pozostawia im mało czasu na myślenie autonomiczne i wyrobienie sobie własnych poglądów[4], jednocześnie zaś umożliwia im sprawdzanie wiedzy w różnych źródłach.
- Dochodzi do stopniowej alienacji pokoleniowej - nie kontaktują się niemal wcale z przedstawicielami poprzednich pokoleń (nie licząc rodziców)[4].
- Nie szukają autorytetów, żyjąc w przekonaniu, że "wszystko jest w ich rękach[5]" i nikt nie może im nic narzucić.
- Uważają, że jeśli czegoś nie ma w sieci, to taka rzecz nie istnieje - ogranicza to ich zdolność rozwiązywania problemów.[potrzebne źródło]
- Nauczeni biegłego posługiwania się klawiaturą, zapominają jak sie pisze ręcznie[3].
- Często są zbyt pewni siebie i niecierpliwi, muszą się dopiero uczyć odpowiedzialności za swoje czyny[3][2].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Artykuł o Pokoleniu Y na portalu eurostudent (pol.). [dostęp 2010-05-27].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 e-mentor (pol.). [dostęp 2010-05-27].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Raport o pokoleniu Y w pracy na stronie Polityka.pl (pol.). [dostęp 2010-05-27].
- ↑ 4,0 4,1 Marek Wytrzykowski: Artykuł na ithink.pl (pol.). [dostęp 2010-05-27].
- ↑ Pokolenie Y - przytłoczeni rzeczywistością - artykuł (pol.). [dostęp 2010-05-27].