Ghassan Tueni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ghassan Tueni
غسان تويني
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1926
Bejrut, Liban
Data i miejsce śmierci 8 czerwca 2012
Bejrut
Flaga Libanu
Wicepremier
Okres urzędowania od 1970
do 1971
Flaga Libanu
Minister pracy
Okres urzędowania od 1975
do 1976
Flaga Libanu
Deputowany Zgromadzenia Narodowego
Przynależność polityczna Flag of the Syrian Social Nationalist Party.svg Syryjska Partia Socjalno-Narodowa
Okres urzędowania od 1951
do 1953
Flaga Libanu
Deputowany Zgromadzenia Narodowego
Przynależność polityczna Strumień Przyszłości
Okres urzędowania od 2006
do 2009
Poprzednik Gebran Tueni
Następca Najla Tueni

Ghassan Gebran Tueni (ur. 5 stycznia 1926 w Bejrucie, zm. 8 czerwca 2012 w Bejrucie) – libański dziennikarz, polityk i dyplomata, mąż poetki Nadii Hamadeh Tueni, ojciec Gebrana Tueniego.

Ghassan Tueni urodził się w 1926 w Bejrucie. Był synem Gebrana Tueniego (Seniora), założyciela dziennika An-Nahar. Ukończył filozofię i nauki polityczne na Uniwersytecie Amerykańskim w Bejrucie, a następnie kontynuował studia na Uniwersytecie Harvarda. W 1948 objął po zmarłym ojcu kierownictwo nad An-Nahar.

W młodości związał się z Syryjską Partią Socjalno-Narodową, zaś w 1951 został jej pierwszym przedstawicielem w libańskim parlamencie, jednak w późniejszym czasie zerwał kontakty z nacjonalistami syryjskimi. W związku ze swoją działalnością polityczną przebywał w więzieniu. W latach 1970-1971 sprawował stanowisko wicepremiera. Kierował także kilkoma ministerstwami, m.in. pracy (1975-1976). Był również ambasadorem w Grecji. W 1977 prezydent Elias Sarkis mianował go przedstawicielem Libanu przy ONZ.

Na początku 2006 ponownie został deputowanym libańskiego parlamentu, zastępując swojego syna, Gebrana, zabitego w zamachu bombowym w grudniu poprzedniego roku[1]. Ghassan Tueni przeżył także swoją żonę Nadię (zmarła na raka w 1983) oraz córkę Najlę i młodszego syna Makrama (zginęli w wypadku samochodowym w 1987).

W 2006 został nominowany do Nagrody Sacharowa[2]. W 2009 otrzymał od prezydenta Michela Sulaimana Libański Order Zasługi[3].

Zobacz też [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]

Przypisy