Giovanni Battista Pittoni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Śmierć Sofonisby (Muzeum im. Puszkina w Moskwie)

Giovanni Battista Pittoni (Giambattista Pittoni; ur. 20 czerwca 1687 w Wenecji, zm. 17 listopada 1767 tamże) – malarz wenecki okresu późnego baroku.

Był uczniem swojego wuja, Francesca Pittoniego. Wzorował się na dziełach mistrzów weneckich, jak Giovanni Battista Tiepolo, Giovanni Battista Piazzetta, Sebastiano Ricci i Antonio Balestra.

Pittoni całe życie spędził w Wenecji, tworząc obrazy na zamówienia z Niemiec, Austrii, Polski i Rosji. Specjalizował się w obrazach o tematyce mitologicznej. Był współtwórcą weneckiej Akademii Sztuk Pięknych, będącej konkurencją dla dawnego cechu malarzy weneckich.

Jego malarstwo wyróżnia się jasną, pogodną kolorystyką. Jest przypisywane do okresu rokoka, lecz ostatnie dzieła wykazują cechy neoklasycyzmu.

W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajduje się obraz Pittoniego Bachus i Ariadna.

Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Rudolf Wittkower: Art and Architecture in Italy, 1600-1750, Pelican History of Art (Penguin Books Ltd) 1980.