Giuseppe Olmo
| Giuseppe Olmo | ||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
22 listopada 1911 Celle Ligure, Włochy |
|||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 6 marca 1992 Mediolan, Włochy |
|||||||||||
| Dyscypliny | kolarstwo szosowe i torowe | |||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||
|
||||||||||||
Giuseppe Olmo (ur. 22 listopada 1911 w Celle Ligure – zm. 6 marca 1992 w Mediolanie) – włoski kolarz szosowy i torowy, złoty medalista olimpijski.
Kariera [edytuj]
Największy sukces w karierze Giuseppe Olmo osiągnął w 1932 roku, kiedy wspólnie z Attilio Pavesim i Guglielmo Segato zwyciężył w drużynowej jeździe na czas podczas igrzysk olimpijskich w Los Angeles. Na tych samych igrzyskach Olmo zajął czwarte miejsce w rywalizacji indywidualnej, przegrywając walkę o brązowy medal ze Szwedem Bernhardem Britzem. Ponadto Olmo wygrał wyścig Mediolan-Turyn w 1932 roku, Mediolan-San Remo w latach 1935 i 1938 oraz Giro dell'Emilia w 1936 roku. Wygrał również 20 etapów różnych edycji Giro d'Italia, ale nigdy nie zwyciężył w klasyfikacji generalnej. Najlepsze wyniki w Wyścigu Dookoła Włoch osiągał w 1936 roku (2 miejsce), 1935 roku (3 miejsce) i 1934 roku (4 miejsce). Olmo ścigał się również na torze, ustanawiając między innymi kolarski rekord świata w jeździe godzinnej w 1935 roku wynikiem 45,067 km. Nigdy nie zdobył medalu na szosowych ani torowych mistrzostwach świata.
Bibliografia [edytuj]
|
|||||||
