X Igrzyska Olimpijskie odbyły się w 1932 roku w Los Angeles w Stanach Zjednoczonych. Żadne inne miasto nie starało się o organizację igrzysk. Imprezę te poprzedziła gigantyczna kampania reklamowa, która w połączeniu z wyjątkowym profesjonalizmem organizacyjnym przyniosła 1,3 mln dolarów zysku, a swoim poziomem organizacyjnym zaskoczyła zarówno zawodników, dziennikarzy, jak i kibiców. Specjalnie z okazji igrzysk wybudowano wioskę olimpijską, wyposażoną m.in. w punkty medyczne oraz odnowy biologicznej, a także miejsca rozrywki. Mieszkali w niej sami mężczyźni w ponad 500 domkach, kobiety zakwaterowano w miejskich hotelach. Każda ekipa miała do dyspozycji sztab tłumaczy i kucharzy. Mankamentem była jedynie niska frekwencja wśród samych uczestników, która spowodowana była głównie światowym kryzysem ekonomicznym oraz wysokimi kosztami podróży do Kalifornii. Głównym obiektem igrzysk był stadion, którego trybuny mogły pomieścić 105 000 widzów. Nowością techniczną było zastosowanie fotokomórki dla ustalenia kolejności zawodników na mecie. Wysoki poziom zawodów został potwierdzony pobiciem 19 rekordów świata i 40 rekordów olimpijskich. Jedyny raz w historii przyznano medale olimpijskie w dziedzinie alpinizmu (złotymi medalami nagrodzono Niemców, braci Franza i Toniego Schmid).
Państwa uczestniczące [edytuj]
Dyscypliny pokazowe [edytuj]
Medale zdobyte przez Polaków [edytuj]
W zawodach wystartowało dwudziestu polskich sportowców, w trzech dyscyplinach: lekkoatletyka (siedmiu zawodników), szermierka (sześciu), i wioślarstwo (siedmiu).
- Jadwiga Wajsówna - rzut dyskiem
- Władysław Dobrowolski, Tadeusz Friedrich, Leszek Lubicz-Nycz, Adam Papée, Władysław Segda, Marian Suski - szermierka, szabla drużynowo
- Henryk Budziński, Jan Krenz-Mikołajczak - wioślarstwo, dwójka bez sternika
- Jerzy Braun, Edward Kobyliński, Janusz Ślązak, Stanisław Urban, Jerzy Walerian Skolimowski (sternik) - wioślarstwo, czwórka ze sternikiem
Statystyka medalowa [edytuj]
Ceremonia otwarcia igrzysk
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]