Mediolan-Turyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Profil trasy wyścigu w 2007 roku

Mediolan-Turyn wł. Milano-Torino – najstarszy, do dziś istniejący klasyk w historii kolarstwa. Pierwszy wyścig z Mediolanu do Turynu zorganizowano w roku 1876, co czyni go dużo starszym, niż francuskie imprezy Paryż-Brest-Paryż oraz Bordeaux-Paryż (po raz pierwszy zorganizowane w 1891). Jednak po raz drugi wyścig rozegrano dopiero w roku 1894, a regularnie odbywał się on od roku 1911.

Mediolan-Turyn jest organizowany przez koncern mediowy RCS, który stoi również za organizacją Giro d'Italia oraz jest wydawcą La Gazzetta dello Sport.

Do dziś wyścig ten zalicza się do najważniejszych włoskich klasyków, a przez UCI została mu nadana ranga „1.HC”, najwyższa dla wyścigów nie należących do cyklu ProTour. Od roku 2005 impreza rozgrywa się w swoim tradycyjnym terminie, na początku marca i jest pierwszym wiosennym wyścigiem we Włoszech. W latach 1987-2004 Mediolan-Turyn odbywał się na koniec sezonu kolarskiego – w połowie października.

Rozstrzygającym podjazdem dla liczącego ok. 200 km wyścigu jest liczące 600 m wzniesienie Superga u bram Turynu. Względnie płaski profil całej trasy czyni wyścig jednym z najszybszych w całym kolarstwie – w roku 1999 Markus Zberg uzyskał przeciętną prędkość 45,75 km/h.

Lista zwycięzców jest silnie naznaczona przez kolarzy włoskich. Dotychczas było jedynie 18 triumfatorów spoza Włoch i to przeważnie w ostatnich latach. Rekordzistą jest Costante Girardengo z pięcioma zwycięstwami na koncie.

W 2013 roku drugie miejsce w tym wyścigu zajął polski kolarz Rafał Majka reprezentujący Team Saxo-Tinkoff, a w 1994 trzeci był Zenon Jaskuła.

Lista zwycięzców[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]