Gronkowce
| Gronkowce | |
Gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus) w barwieniu metodą Grama |
|
| Nazwa systematyczna | |
| Staphylococcus | |
| Cechy | |
| Kształt | ziarenkowce |
| Barwienie metodą Grama | dodatnie |
Gronkowce (łac. Staphylococcus, od gr. σταφυλή, staphylē= "grona" i κόκκος, kókkos, = ziarenko) – bakterie zaliczane do grupy bakterii Gram-dodatnich. Morfologicznie są to ziarenkowce występujące w skupiskach, przypominających grona, będące wynikiem podziałów w wielu płaszczyznach. Prawie wszystkie gatunki Staphylococcus są względnymi beztlenowcami (tj. rosną zarówno w warunkach tlenowych jak i beztlenowych).
Spis treści |
Systematyka gronkowców [edytuj]
Koagulazododatnie [edytuj]
Bakteriami typowo koagulazododatnimi (wytwarzającymi enzym koagulazę) są szczepy należące do Staphylococus aureus (gronkowiec złocisty)[1].
- S. aureus ssp. aureus
- S. aureus ssp anaerobius
- S. intermedius
- S. hyicus
- S. schleiferi
Staphylococcus aureus jest głównym gatunkiem chorobotwórczym człowieka i jest odpowiedzialny za wiele ciężkich zakażeń[2]. Zakażenia gronkowcem złocistym można podzielić na:
- choroby skóry
- choroby układu oddechowego
- choroby układu moczowego
- choroby przewodu pokarmowego
- posocznice i ropowice
- zapalenia ropne stawów
- zapalenie sutków
- zapalenie szpiku i kości
- zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- choroba Rittera
- zespół wstrząsu toksycznego[3]
Koagulazoujemne [edytuj]
Wśród koagulazoujemnych (CoNS - coagulase-negative staphylococci) wyróżnia się:
- wrażliwe na nowobiocynę:
- oporne na nowobiocynę:
Niektóre gronkowce koagulazoujemne stanowią prawidłową florę człowieka, np. Staphylococcus epidermidis, który może czasami wywoływać zakażenia protez, oraz Staphylococcus saprophyticus, który powoduje zakażenia dróg moczowych u młodych kobiet.
Inne gatunki u człowieka nie odgrywają znaczącej roli, ale niektóre mają znaczenie w weterynarii.
Diagnostyka zakażeń gronkowcowych [edytuj]
Gronowce mogą być hodowane na prostych pożywkach w warunkach normalnej atmosfery. Podłoże Chapmana i Baird-Parkera są pożywkami wybiórczymi dla gronkowców.
Oporność gronkowców na leki [edytuj]
Niektóre nowe fagotypy są odporne na:
Antybiotyki przeciwgronkowcowe [edytuj]
- Detreomycyna (chloramfenikol) - maść
- Bactroban - maść
- Biodroxil (cefadroksyl) - antybiotyk w postaci granulatu do sporządzenia zawiesiny, kapsułki, tabletki powlekane
- Rovamycinum (spiramycyna) - antybiotyk w tabletkach
- Dalacin C (klindamycyna)- antybiotyk w postaci granulatu do sporządzenia zawiesiny[4] lub w postaci roztworu do iniekcji[5]
Przypisy
- ↑ 1 "Mikrobiologia lekarska dla studentów medycyny" - Zaremba Maria Lucyna, Borowski Jerzy, Warszawa 1997, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, str 267
- ↑ 2 "Przegląd mikrobiologii lekarskiej" - Jawetz E., Melnick L., Adelberg E. A., Warszawa 1991, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, str 314
- ↑ 3 "Mikrobiologia lekarska dla studentów medycyny" - Zaremba Maria Lucyna, Borowski Jerzy, Warszawa 1997, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, str 272
- ↑ Centrum Informacji o Leku - Indeks leków - Dalacin C
- ↑ Centrum Informacji o Leku - Indeks leków - Dalacin C