Habis al-Madżali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Habis al-Majali)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Habis al-Madżali
حابس المجالي

Habis Pasza
Habis al-Madżali w 1960
Habis al-Madżali w 1960
Field Marshal
Data i miejsce urodzenia 1914
Maan
Data i miejsce śmierci 22 marca 2001
Karak
Przebieg służby
Lata służby 1932-1967, 1970-1981
Siły zbrojne Jordańskie Siły Zbrojne
Jednostki Legion Arabski
Stanowiska dowódca Legionu Arabskiego
Szef Sztabu Generalnego (1958-1967) (1970-1981)
Główne wojny i bitwy I wojna izraelsko-arabska
Wojna sześciodniowa
Późniejsza praca Minister Obrony (1967-1968)

Habis al-Majali (ur. 1914, zm. 22 marca 2001) - jordański wojskowy, marszałek polny, Szef Sztabu Generalnego Jordańskich Sił Zbrojnych (1958-1975), Minister Obrony Jordanii w latach 1967-1968.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w we wsi Maan położonej w południowej części Królestwa Transjordanii.

Kariera wojskowa[edytuj | edytuj kod]

W 1932 wstąpił do Legionu Arabskiego i był pod bardzo silnym wrażeniem generała John Bagot Glubba. Pomimo nabycia nowoczesnych umiejętności wojskowych, nigdy nie zapominał o swoim beduińskim pochodzeniu i pielęgnował sztukę jeżdżenia na wielbłądach. Bardzo szybko zyskał dużą popularność wśród arabskich żołnierzy, którzy nazywali go Habis Pasza[1].

Swój chrzest bojowy przeszedł podczas I wojny izraelsko-arabskiej w trakcie bitew o Latrun. Po wojnie okrzyknięto go bohaterem. Przez następne trzy lata służył w prywatnej eskorcie króla Abd Allaha I. W dniu 20 lipca 1951, gdy Abd Allah został zamordowany po wyjściu z meczetu Al-Aksa w Jerozolimie, właśnie al-Madżali rozpoczynał tego dnia piątkową modlitwę; stało się to jego osobistą tragedią. Od tego momentu z dużą nieufnością podchodził do palestyńskich Arabów, gdyż zabójca, Mustafa Szukri Aszu, był Palestyńczykiem[2]. W marcu 1956 al-Madżali objął dowództwo nad Legionem Arabskim.

W latach 1958-1975 pełnił obowiązki szefa Sztabu Generalnego Jordańskich Sił Zbrojnych. Stłumił naserystowskie zamieszki w 1957, zaś w 1960 brał udział w przywracaniu porządku po zabójstwie premiera Hazzy al-Madżalego (który był jego kuzynem) przez agentów syryjskich[1]. W przeddzień wybuchu Wojny sześciodniowej został zmuszony oddać dowództwo do Egiptu. Po wojnie wyraził swoją irytację nadchodzącymi do niego sprzecznymi rozkazami, w wyniku których, jak twierdził, Jordania utraciła Zachodni Brzeg ze Wschodnią Jerozolimą. Podał się wówczas do dymisji, jednak przez kolejny rok pełnił urząd ministra obrony Jordanii[1].

We wrześniu 1970 palestyńscy terroryści wysadzili cztery międzynarodowe samoloty pasażerskie w pobliżu głównej kwatery jordańskiej armii w Zarka. Król Husajn I ogłosił wówczas stan wojenny i ponownie powołał Habisa al-Madżalego na głównodowodzącego armią, rozkazując mu zdławić palestyński bunt (Czarny Wrzesień). W ciągu dziesięciu dni starć zginęło 3,5 tys. osób po obu stronach. Do lipca 1971 siły Organizacji Wyzwolenia Palestyny zostały usunięte z Jordanii do Libanu[1].

W 1981 zakończył służbę wojskową.

Po odejściu z armii[edytuj | edytuj kod]

Po odejściu z armii zamieszkał w mieście Karak i pracował jako minister w rządzie. W roku 2001 zmarł[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Lawrence Joffe: Habes al-Majali (ang.). W: Guardian [on-line]. 2001-04-27. [dostęp 2011-04-28].
  2. Wróblewski B.: Jordania. Warszawa: TRIO, 2011, s. 121. ISBN 9788374362764.
  3. Eric Pace: Field Marshal Habes al-Majali, 87, Military Leader in Jordan (ang.). W: The New York Times [on-line]. 2001-04-25. [dostęp 2011-04-28].